Είναι γεγονός ότι αισθανόμαστε ήδη την ανάσα του Καλοκαιριού να μας καίει απειλητικά τον σβέρκο. Tο ερώτημα, μάλιστα, το οποίο ταλανίζει αυτή την περίοδο την πλειοψηφία είναι το «Πώς θα εμφανιστούμε στην παραλία». Πράγματι, το ενδιαφέρον έχει στραφεί στην εικόνα που θα παρουσιάσουμε απέναντι σε τόσο κόσμο, φορώντας μόνο δύο κομμάτια ύφασμα. Η προετοιμασία για κάποιους, έχει ξεκινήσει από νωρίς καθώς όντας γυμνοί, επιθυμούν για άλλη μια φορά να προβάλλουν κάτι το αψεγάδιαστο. Άλλοι πάλι, και μόνο στη σκέψη ενός ελαφρώς μόνο καλυμμένου σώματός, αποφασίζουν πως ούτε φέτος θα βουτήξουν στα νερά του αγαπημένου τους νησιού.
Πόσο καίριο ρόλο διαδραματίζει λοιπόν, η εμφάνισή μας με λίγα μόνο ρούχα, και πόσο επηρεάζει την ψυχολογία μας; Πόσο φοβόμαστε να πετάξουμε από πάνω μας ό, τι μας καλύπτει; Πόσο αντέχουμε τη θέα ενός γυμνού σώματος; Αναμφισβήτητα, η θέα του γυμνού σώματος αποτελεί ένα απ΄τα ζήτημα τα οποία οι άνθρωποι, και κυρίως οι νέοι, συζητούν καθημερινά και οφείλουν, μάλιστα, να δουλέψουν με τον εαυτό τους. Όμως, όλοι ασχολούνται με τα γυμνά σώματα, παραμελώντας έτσι το σπουδαιότερο… Αλήθεια, εσύ πόσο εύκολα στέκεσαι απέναντι σε μια γυμνή ψυχή;
Πόσο εύκολα μπορείς να ξεγυμνώσεις σε κάποιον τη δική σου ψύχη; Πόσο άνετος μπορείς να νιώθεις όταν αποφασίζεις να σταθείς στον καθρέπτη και να την κοιτάξεις κατάματα; Να την κοιτάξεις ακριβώς όπως τη συνάντησες την πρώτη φορά· ατόφια και καθαρή. Να είσαι βέβαιος ότι χρειάζεται αρκετό θάρρος έτσι ώστε να κατορθώσεις να αντικρίσεις με γυμνό μάτι το μέσα, τόσο το δικό σου, όσο και των υπολοίπων. Να εστιάσεις, δηλαδή, και να ανακαλύψεις την πραγματική του αλήθεια. Γιατί, με όσα ρούχα και να ντύσεις μια ψυχή, πάντα στο τέλος αυτά σκίζονται και φθείρονται. Φθείρονται, όπως ακριβώς φθείρεσαι ο ίδιος κάθε φορά που ξεγελιέσαι από μία καλοντυμένη ψυχή που ξέρει να παίζει καλά το ρόλο της.
Άσε την ψυχή σου να απελευθερωθεί από οτιδήποτε της έχεις στολίσει. Δες την όπως είναι στην πραγματικότητα. Τσαλακωμένη, ξεφτισμένη, παγωμένη. Το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να μπορέσεις να την αγκαλιάσεις σφιχτά. Και τότε μόνο θα είσαι σε θέση να της ράψεις τα μπαλώματα, να σταματήσεις την αιμορραγία της, και να τη ζεστάνεις όσο πιο πολύ μπορείς. Γιατί δε θα καταφέρεις ποτέ να μείνεις στ΄ αλήθεια γυμνός, αν δεν ξεγυμνώσεις πρώτα την ψυχή σου!
Σύνταξη κειμένου: Βασιλική Κοκοβάκη
Επιμέλεια κειμένου: Εύη Μπρούμου
