Ας ξεκινήσουμε με μια ιστορία. Η μικρή μου ανιψιά είχε την φωτογράφιση του σχολικού έτους τις προάλλες και η αδερφή μου, την άφησε να διαλέξει μόνη της ό,τι ήθελε να φορέσει για να μην της πει πως δεν ήταν εν τέλει “χαρούμενη” η φωτογραφία που θα έβγαζε στο αποτέλεσμα. Η ανιψιά μου είναι ένα μικρό κινούμενο φως κι αυτό γιατί; Επειδή η αδερφή μου την αφήνει να κάνει ό,τι την κάνει πιο χαρούμενη στον κόσμο, πάντοτε με προσοχή και σιγουριά. Έτσι λοιπόν, οι επιλογές της κυμαίνονταν σε φιόγκους, μοβ -αρκετό μοβ, μονόκερους, χρωματιστά λαστιχάκια και δαχτυλίδια. Υπερβολικό θα έλεγες; Όχι. Τίποτα που σε κάνει χαρούμενο δεν είναι υπερβολικό. Κι εκείνη την έκανε.
Τι θέλω να πω με αυτήν την απλή ιστορία; Αν κάτι σε κάνει χαρούμενο δεν χρειάζεται να βγάζει νόημα στους άλλους. Αν οι άνθρωποι αφήναμε την μιζέρια έξω από τη ζωή μας, αν παίρναμε το ρίσκο, αν κάναμε ό,τι μας κάνει απόλυτα χαρούμενους στον κόσμο θα ήμασταν όλοι μια στάλα πιο αισιόδοξοι, θετικοί και θα κουβαλούσαμε μέσα μας λίγο φως παραπάνω.
Η ζωή έρχεται μόνο μία φορά, γι’ αυτό κάνε ό,τι σε κάνει ευτυχισμένο, ό,τι σε κάνει εκατό τις εκατό χαρούμενο στον κόσμο, με όποιον και ό,τι σε κάνει να χαμογελάς. Εάν σε κάνει χαρούμενο δεν είναι σπατάλη χρόνου, δεν είναι υπερβολικό, δεν είναι τρέλα. Είναι η ζωή. Είναι το σήμερα. Και μιας και ζούμε μόνο μια φορά, δεν θα έπρεπε να σκεφτόμαστε το αύριο γιατί δεν είναι σίγουρο – δεν θα έπρεπε να σκεφτόμαστε τις συνέπειες, όσο κι αν μας τρομάζουν.
Οι ζωές μας δεν είναι τέλειες, όλοι μας έχουμε παλέψει με πόνους, προβλήματα και “ραγίσματα”, που μας έκαναν οι άλλοι. Οι πόρτες για το επόμενο κεφάλαιο όμως, ανοίγουν για όσους ρισκάρουν, για όσους πάνε παρακάτω, για όσους παλεύουν και είναι εδώ για να κάνουν τους εαυτούς τους ευτυχισμένους. Ακόμη κι αν είναι ένα ντύσιμο. Ακόμη κι αν είναι ένας άλλος άνθρωπος. Ακόμη κι αν είναι μια τόση δα μικρή πράξη ή φράση. Ακόμη κι αν είναι ένα ταξίδι. Ακόμη κι αν είναι μια συναυλία κάπου μακριά. Ακόμη κι αν είναι ένα τατουάζ. Ακόμη κι αν είναι μια τρέλα. Ακόμη κι αν είναι μια απόφαση της τελευταίας στιγμής. Ακόμη κι αν είναι κάτι έξω από τα νερά μας. Ακόμη κι αν είναι κάτι που κρατούσαμε καιρό μέσα μας. Τίποτα που σε κάνει χαρούμενο δεν είναι υπερβολικό.
Είναι εντάξει να είσαι χαρούμενος. Γι’ αυτό να μην απωθείς το συναίσθημα αυτό αλλά να το κυνηγάς. Σου αξίζει να είσαι χαρούμενος. Πάνω απ’ όλα να είσαι κάποιος που σε κάνεις χαρούμενος. Γιατί η ευτυχία μας εξαρτάται εν τέλει εξ ολοκλήρου από εμάς και από τις επιλογές μας. Χαμογέλα. Φως. Αυτό χρειαζόμαστε σε αυτόν τον βαρύ κόσμο…
