Αψυχολόγητα - Page 35

“Δεν ξέρω τι να πω. Το περίμενα πολύ πιο εύκολο από ότι είναι όντως. Δεν ξέρω τι να πω, αλήθεια δεν ξέρω. Στο κεφάλι μου όλα ήταν πολύ πιο βατά,…

Ήταν κάποτε σε ένα μακρινό χωριό μια γενιά ανθρώπων που τους είχαν πει πως όσο πιο πολλά πτυχία μαζέψουν, τόσες περισσότερες πιθανότητες είχαν να τους παίρνουν στα σοβαρά οι…

“Δεν είχα χρόνο να σου γράψω πιο πριν, έρωτα μου, συγνώμη. Εδώ και δυο μέρες γυρίζουμε από μέρος σε μέρος, μέσα στις λάσπες, μέσα στα σκατά και το γαμημένο κρύο…

Οι φίλοι είναι η οικογένεια που επιλέγουμε να πορευτούμε στην ζωή. Μεγαλώνοντας η επιλογή αρχίζει και αποκτά ένα διαφορετικό νόημα μιας και αναζητούμε μία βαθύτερη σχέση με τους ανθρώπους που…

Όλα ξεκίνησαν από ένα μύθο. Ή τουλάχιστον έτσι λέγεται. Όποιος έχει διαβάσει το συμπόσιο του Πλάτωνα, σίγουρα θα έχει ξεχωρίσει μέσα σε όλα τα άλλα, έναν από τους πιο γλυκούς…

Μπορεί το συμπέρασμα για την τοξικότητα να είναι αυθαίρετο, αλλά το παρατηρώ συχνά και σχεδόν παντού. Επομένως, θα μοιραστώ μαζί σας το ενδεχομένως αυθαίρετο συμπέρασμά μου. Ζούμε σε μία εποχή…

Ποιες είναι άραγε οι κατηγορίες των χρηστών ανάλογα με την συχνότητα των posts τους στα social media; Ζούμε πλέον σε μια εποχή που το κοινωνικό status στα social media…

Η Αθήνα είναι η πόλη των αντιθέσεων. Η πόλη των ανατροπών και της ταχύτητας, η πόλη των ορμονών, η πόλη που γουστάρεις να αγαπάς και η πόλη που γουστάρεις να…

Ξυπνάς με καλοκαιρινή διάθεση και από την πρώτη γουλιά καφέ σκέφτεσαι πως θα μπορούσες να αξιοποιήσεις το ρεπό σου. Στιγμές ηρεμίας και χαλάρωσης μπορεί να σου προσφέρει η θάλασσα παρέα…

«Ένας διαβάτης σε τούτη τη ζωή είμαι κι εγώ Ένας διαβάτης..» …ζωής διαβάτες Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του προορισμό λένε. Τον ολόδικο του δρόμο. Άλλοτε…

Οι «ανθρωποιοί» της ζωής μας. Πόσο τυχερός είσαι; Τι είναι ο άνθρωπος την στιγμή που γεννιέται; O άνθρωπος την στιγμή που γεννιέται είναι μια πλαστελίνη, ένα μάρμαρο ακατέργαστο,…

Πριν μιλήσω για τις πανελλήνιες, θα αναρωτηθώ κάποια πράγματα. Τι κάνατε εσείς στην καραντίνα; Δουλεύατε; Διαβάζατε; Πατούσατε το 6 για τρέξιμο; Μαγειρεύατε; Δεν κάνατε τίποτα; Ό,τι κι αν κάνατε…

Κάθε τέλος, λένε, ισοδυναμεί με μια νέα αρχή. Σίγουρα η ζωή δεν τελειώνει μ΄ ένα χωρισμό ή μια δύσκολη σχέση. Πόσο εύκολο είναι, όμως,  μετά να προχωρήσεις, να κάνεις μια…

Το να έχεις μια αδερφή στη ζωή σου (τις πλείστες φορές) είναι ευλογία. Αυτό θα το εκτιμήσουν και αναγνωρίσουν περισσότερο όσοι δεν έχουν αυτό το πλεονέκτημα. Και είναι κάτι που…

Και αποχαιρέτα τη που λες τη φοιτητική ζωή που έκανες… Το πολυπόθητο πτυχίο για το οποίο μόχθησες, βρίσκεται μπροστά σου. Σχεδόν στα χέρια σου. Αλλά θα σου σταλθεί ηλεκτρονικά. Προς…

Ζούμε σε μια εποχή όπου η καθημερινότητα τρέχει με τόσο ταχύτατους ρυθμούς, που δε μένει πίσω ούτε μια στιγμή να σκεφτείς, να αναθεωρήσεις και να ξεπλύνεις λίγο το ιδρωμένο πρόσωπό…

Το Φετινό Καλοκαίρι είναι Διαφορετικό Αυτό το καλοκαίρι δε θα είναι διαφορετικό, επειδή έχουμε βγει από μία περίοδο καραντίνας και θέλουμε να ζήσουμε το 2020, που χάθηκε μπροστά από τα…

Πολλοί έχουν αναρωτηθεί πόσο αχάριστος μπορεί να είναι ή να γίνει ένας άνθρωπος. Η απάντηση είναι απλή: Όσες φορές τον αφήσεις! Κάποια άτομα δεν εκτιμούν ό,τι και να τους δώσεις.…

Ρακέτες: ένα κείμενο για τους «Ναδάλ» στις παραλίες. Ένα κείμενο από καρδιάς, ένα κείμενο με λίγο μίσος, ένα κείμενο στο οποίο αν βρεις τον εαυτό σου τότε έχεις πρόβλημα.…

Μην αφήσεις αυτό που σε τρώει να σε χορτάσει. Έτσι δεν λένε; Τι γίνεται όμως αν αυτό που σε τρώει είναι ο ίδιος σου ο εαυτός; Τότε πως μπορείς να…

Όλα στη ζωή είναι επιλογές Όλα στη ζωή μας είναι επιλογές. Η ζωή μας είναι γεμάτη από ανθρώπους. Άλλοι μένουν για πάντα, άλλοι φεύγουν γρήγορα και υπάρχει και μια κατηγορία…

Πολλές φορές δεν σε αντέχω καθόλου. Μου δίνεις την εντύπωση πως έχεις ως σκοπό της ζωής σου να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να με τρελάνεις…

Βάστα γερά ψυχούλα μου, αφήνω αυτά τα λόγια και σε αποχαιρετώ. Σου ‘χω πει πολλά κι έχω μοιραστεί άλλα τόσα μαζί σου εδώ μέσα τέσσερα χρόνια τώρα, έκλαψα,…

Ο τρόπος να αγαπάει κάποιος. «Ο καθένας έχει έναν μόνο τρόπο να αγαπάει, τον δικό του», λέει ο Χόρχε Μπουκάι. Πλέον μπορώ να το καταλάβω, να το αποδεχτώ. Μέχρι πρόσφατα…