Γεννημένος στη Νέα Ορλεάνη τον Σεπτέμβριο του 1924, ο Τρούμαν Καπότε έφθασε στην κορυφή του λογοτεχνικού στερεώματος με το βιβλίο του “Εν Ψυχρώ” (1966). Έχοντας μακρύ οικογενειακό ιστορικό, μεγαλωμένος κυρίως από τους γείτονες αλλά και τη θετή του οικογένεια στη Νέα Υόρκη, έδειξε από την αρχή ενδιαφέρον για τη λογοτεχνία και το γράψιμο. Καθώς μεγάλωνε, ορισμένοι καθηγητές του υπερτόνιζαν ξανά και ξανά την ικανότητά του στο γράψιμο. Εκτός αυτού όμως, ο Τρούμαν είχε την ικανότητα να αφηγείται ιστορίες μ’ έναν ιδιαίτερο και διασκεδαστικό τρόπο.
Η κοινωνική του ζωή αναλωνόταν σε βραδιές διασκέδασης στα κλαμπ της περιοχής με ποικίλες παρέες, κοινωνικά γνωστών και μη οικογενειών. Χάρη σ’ αυτήν την ανέμελη καθημερινότητα, άρχισε να μην αποδίδει στο σχολείο. Ωστόσο, σ’ αυτήν την τροπή της πορείας του ευθύνη έφερε και η κατάσταση στην οικογένειά του, καθώς το πρόβλημα αλκοολισμού της μητέρας του όλο και γινόταν εντονότερο.
Το “άγουρο” αλλά ελπιδοφόρο συγγραφικό ξεκίνημα
Πρώτη συγγραφική και εκδοτική προσπάθεια του Τρούμαν Καπότε ήταν αυτή, όταν δούλευε ως αρθρογράφος στο περιοδικό “New Yorker”. Δίχως επιτυχία, οι ιστορίες του εκδίδονταν μέσω αυτής της φυλλάδας. Έτσι, αυτό τον έκανε να απογοητευτεί και να παραιτηθεί, ώστε να αφιερωθεί εξ ολοκλήρου στη συγγραφή. Κι όμως, αυτό που τον έκανε να διακριθεί στον χώρο αρχικά δεν ήταν οι νουβέλες του, αλλά οι πολλές μικρές ιστορίες του (διηγήματα). Το 1945, ο εκδότης George Davis ξεχώρισε το διήγημα “Miriam”, αναφερόμενο στη ζωή ενός παράξενου μικρού κοριτσιού. Μέσω αυτού ήρθε σε επαφή με τη βοηθό του εκδότη Rita Smith, κόρη του διάσημου εκείνη την εποχή συγγραφέα, Carson McCullers. Από τότε διατήρησαν εξαιρετική φιλία οι δυο τους.
Οι ιστορίες του Τρούμαν, ιδίως το “Tree of Light”, το “My side of the Matter” και το “Jug of Silver” άφησαν πολύ καλές εντυπώσεις και τον έκαναν ιδιαιτέρως αγαπητό στο αναγνωστικό και το συγγραφικό κοινό. Όμως, το πρώτο του μυθιστόρημα “Other voices, other rooms” δέχτηκε ποικίλα σχόλια, θετικά και αρνητικά. Ασχολήθηκε ακόμη και με τη συγγραφή ταινιών δίχως επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά, πάντα βρισκόταν ανάμεσα σε πρόσωπα της πολιτικής και κοινωνικής ελίτ. Gloria Guinness, Babe & Bill Paley, Jackie Kennedy είναι μερικά μόνο απ’ αυτά με τα οποία έκανε παρέα. Το κουτσομπολιό ήταν η αγάπη του, αλλά κι αυτό που του άνοιγε συνεχώς τους ορίζοντες για νέες ιστορίες και θέματα.
Η εκτόξευση και η δημοσιότητα
Με τη φίλη του Harper Lee και μια εκδρομή στο Κάνσας, ανακάλυψε την καλύτερη ιστορία για τη συγγραφή του περίφημου έργου του, “Εν Ψυχρώ”. Μ’ αυτήν την υπόθεση κατάφερε να μεταφέρει μια διαφορετική οπτική της αφήγησης στη λογοτεχνία. Συγκεκριμένα, έναν καλύτερο και πιο ελκυστικό τρόπο γραφής ενός μη-φανταστικού σκηνικού, με στοιχεία βιογραφίας και ντοκιμαντέρ. Η εμμονή του Τρούμαν μ’ αυτήν την υπόθεση τον έκανε να δεθεί αναπάντεχα με έναν από τους δύο βασικούς χαρακτήρες του βιβλίου του. Ωστόσο, αυτή η σχέση μετάλλαξε τόσο αυτόν όσο και τον ήρωά του. Γράφοντας, διορθώνοντας και ξαναγράφοντας το κείμενο κατάφερε να το κάνει πιο αυθεντικό και με αληθοφανή ροή, καθώς δεν γνωρίζουμε αν όντως οι διάλογοι μεταξύ του ίδιου και των ηρώων του ήταν πραγματικοί.
Όταν έφυγε από τη ζωή, φίλοι και γνωστοί του τον τίμησαν με τα καλύτερα λόγια. Συγκεκριμένα, μου έμεινε μια παρομοίωση γι εκείνον “ως ένα μαρουλάκι Βρυξελλών”. Τόσο συναισθηματικός χαρακτήρας ήταν στις κοινωνικές και φιλικές του σχέσεις, όπως επίσης και στο ύφος του γραπτού του.
