Το MAXMAG συνεχίζει τις προτάσεις του με κάποια αξιόλογη τηλεοπτική παραγωγή του Netfix και παρουσιάζει το Αφεντικό, μια σειρά που έρχεται από τις Φιλιππίνες και στην τοπική γλώσσα λέγεται Amo.
Στη σειρά το Αφεντικό, το βασικό της θέμα είναι η μάστιγα των ναρκωτικών που πλήττει την χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας και η προσπάθεια που γίνεται επί προεδρίας Ντουτέρτε της καταπολέμησης της με μεθόδους που κρίνονται αμφιλεγόμενες.
Οι μέθοδοι περιλαμβάνουν τις εν ψυχρώ δολοφονίες κυρίως εμπόρων ναρκωτικών αλλά και απλών χρηστών, όλα φανερά χωρίς καμία προσπάθεια διακριτικότητας.
Ο πρωταγωνιστής του Αφεντικού είναι ο 14χρονος μαθητής Γιόσεφ, ο οποίος κάνει παρέα με χρήστες ναρκωτικών που παράλληλα διακινούν και μικροποσότητες και ως φυσικό επακόλουθο ακολουθεί και ο ίδιος το σκοτεινό αυτό μονοπάτι.
Ο Γιόσεφ ζει με την μητέρα του και τον ανάπηρο πατέρα του ο οποίος δούλευε σαν αστυνομικός, επάγγελμα το οποίο εξασκεί και ο θείος του Καμίλο. Στο σπίτι κάνει κατά διαστήματα και η αδερφή του Γιόσεφ για να βοηθήσει στη φροντίδα του ανήμπορου πατέρα τους.
Ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό της σειράς μας είναι ότι σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες εμπλέκονται με διαφορετικό τρόπο στα ναρκωτικά είτε το θέλουν είτε όχι. Το στοιχείο αυτό είναι σημαντικό καθώς φανερώνει με τον καλύτερο τρόπο τις διαστάσεις που έχει πάρει το θέμα των ναρκωτικών στις Φιλιππίνες, καθώς ένα μεγάλο μέρος των οικογενειών έχει τουλάχιστον ένα μέλος της που είτε κάνει χρήση είτε διακινεί ναρκωτικά.
Εκτός όμως από το θέμα των ναρκωτικών που κυριαρχεί βλέπουμε και την διαφθορά που υπάρχει στην αστυνομία των Φιλιππίνων, γεγονός που δεν πρέπει να μας παραξενεύει δεδομένης της μεγάλης φτώχειας που επικρατεί στη χώρα.
Το Αφεντικό εύστοχα προσπαθεί και καταφέρνει μέσα από μερικά μόνο επεισόδια, μιας και η σειρά διαρκεί μία μόλις σαιζόν να παρουσιάσει τόσο στο τοπικό όσο και στο παγκόσμιο κοινό τις Φιλιππίνες μέσα από μια σκοτεινή ματιά που σίγουρα θα προβληματίσει και θα κάνει να σκεφτούν όσους δουν τη σειρά.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο σκηνοθέτης της σειράς Μπριλάντε Μεντόζα σε πολλές από τις ταινίες του μεταφέρει στην οθόνη αληθινές ιστορίες, κάτι που κάνει και στο Αφεντικό. Τέλος ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης ταυτίζεται με αρκετούς εκ των πρωταγωνιστών στις ταινίες του μιας και έχει ζήσει και ο ίδιος μια ζωή μέσα στη φτώχεια.
