Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα θα μπορούσε να είναι ο εναλλακτικός τίτλος του βιβλίου Πολιτική Φιλοζωία, ένα κίνημα γεννιέται του εκπαιδευτικού Ν. Ράπτη. Σε εκείνη την περίπτωση, όμως, θα παρέπεμπε σε ένα έργο που θα εξιστορούσε τη σχέση μας με το ζωικό βασίλειο από την εποχή που έχουμε γραπτές μαρτυρίες. Ωστόσο, εδώ έχουμε κάτι εντελώς διαφορετικό: ένα πόνημα που προσομοιάζει σε πολιτικό μανιφέστο. Τον πολιτικό λόγο και τις θέσεις – αλλά κυρίως την αντίληψη που βρίσκεται πίσω από αυτές – όσων θεωρούν πως η επιβίωση του ανθρώπινου είδους αλλά και του πλανήτη απαιτεί ριζικές αλλαγές σε πολλά επίπεδα.
Η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα είναι αυτή που ο συγγραφέας θεωρεί πως πρέπει να αλλάξει και μάλιστα επιτακτικά. Όμως, δεν αναφέρεται αποκλειστικά στα οικόσιτα ζώα όπου η φιλοζωία, ως συναίσθημα και πρακτική, είναι αρκετά διαδεδομένη στους ανθρώπους, τουλάχιστον του δυτικού κόσμου. Πολλοί διαθέτουμε ζώα συντροφιάς, η νομοθεσία που τα προστατεύει και διέπει τη συνύπαρξη μας μαζί τους υπάρχει και αυστηροποιείται συνεχώς, υπάρχουν φιλοζωικές οργανώσεις που αγωνίζονται για τα δικαιώματα τους. Στο επίκεντρο του βιβλίου και στο στόχαστρο του συγγραφέα βρίσκεται η βιομηχανοποιημένη κτηνοτροφία η οποία, κατά τον ίδιο, έχει αρνητικές συνέπειες στην κατάσταση του περιβάλλοντος αλλά και στην υγεία μας.
Η σχέση μας με τα ζώα αλλάζει μέσα στο χρόνο, επισημαίνει ο συγγραφέας, τονίζοντας πως η κοινωνία αναγνωρίζει όλο και περισσότερο πως όλα τα ζώα έχουν δικαιώματα και, ακόμη σημαντικότερο, ιδιότητες που μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε πως διαθέτει μονάχα ο άνθρωπος: στοργή, αίσθηση του πόνου, συναισθήματα, αλτρουισμός…Ενώ η κοινωνία βαδίζει προς την κατεύθυνση της διεύρυνσης των δικαιωμάτων και στα υπόλοιπα ζώα, ωστόσο, στον τομέα της οικονομίας πορευόμαστε αντίθετα.
Δηλαδή, η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα δεν έχει μονάχα την ηθική της διάσταση αλλά και την πιο πρακτική, την οικολογική. Ο Ν. Ράπτης, μέσα από δεκάδες παραδείγματα, πίνακες και κατανοητές μαθηματικές σχέσεις αλλά και με την πλούσια βιβλιογραφία στην οποία στηρίζει τις θέσεις του, μας παρουσιάζει τις ολέθριες επιπτώσεις της κατανάλωσης κρέατος αλλά και ζωικών προϊόντων σε πολλούς τομείς της ζωής μας: η κλιματική αλλαγή, η μείωση της βιοποικιλότητας, η εμφάνιση ασθενειών στον άνθρωπο, η δραματική μείωση των φυσικών πόρων είναι σημαντικά προβλήματα για τα οποία η βιομηχανική κτηνοτροφία φέρει σοβαρές ευθύνες. Ωστόσο, αν και υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα, φορείς, κυβερνήσεις, οργανισμοί ελάχιστα ασχολούνται με την “αμαρτωλή” δράση της κτηνοτροφίας στις ζωές μας. Τουναντίον, η κτηνοτροφία ως παραγωγική δραστηριότητα επιδοτείται και ενισχύεται ακόμη και μέσω της τιμολογιακής και φορολογικής πολιτικής των κυβερνήσεων.
Μέσα σε αυτά τα επιστημονικά, κοινωνικά και οικονομικά δεδομένα, ο συγγραφέας υποστηρίζει, νηφάλια και δίχως υστερίες, πως η σχέση του ανθρώπου με τα ζώα πρέπει και μπορεί να αλλάξει. Ως αντίληψη και καθημερινή πρακτική, αλλά και μέσα από την πολιτική. Θεωρεί επιτακτική και κρίσιμη τη μετάβαση προς τη φυτοφαγία και την απεξάρτηση από το κρέας. Το βιβλίο (εκδόσεις Μεταίχμιο) ακόμη και αν δεν αλλάξει άρδην τις αντιλήψεις σας επί του θέματος, ωστόσο με βεβαιότητα θα σας προβληματίσει ενώ ταυτόχρονα ο αναγνώστης θα ενημερωθεί για πραγματικότητες που αγνοούσε.
