Το να είσαι γονιός είναι και δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει σε αυτό, μια τεράστια ευθύνη που δεν σταματά ποτέ. Εκτός από το να μεγαλώσεις έναν άνθρωπο σωματικά υγιή, έχεις να διαμορφώσεις και τον χαρακτήρα του. Χαρακτήρα που θα τον ακολουθεί σε όλη του τη ζωή. Ένα στοιχείο του χαρακτήρα του κάθε ανθρώπου είναι και η συναισθηματική νοημοσύνη.
Συναισθηματική νοημοσύνη είναι η ικανότητα του ανθρώπου να αναγνωρίζει πότε βιώνει ο ίδιος ή κάποιος άλλος ένα συναίσθημα. Να μπορεί να το κατονομάζει και να το διαχειρίζεται με αποτελεσματικό τρόπο. Ως όρος η συναισθηματική νοημοσύνη προτάθηκε για πρώτη φορά το 1990 από την επιστημονική κοινότητα στις Η.Π.Α. Σκοπό είχε να περιγράψει συμπεριφορές όπως ο σεβασμός, η προσαρμοστικότητα σε ποικίλες καταστάσεις, η φιλικότητα κλπ. Και ενώ η διανοητική νοημοσύνη (IQ) είναι κάτι με το οποίο γεννιόμαστε, η συναισθηματική νοημοσύνη (EQ) είναι μια ικανότητα η οποία δέχεται συνεχώς βελτίωση. Έρευνες στον επιστημονικό χώρο έχουν δείξει πως παιδιά με χαμηλό δείκτη συναισθηματικής νοημοσύνης αντιμετωπίζουν δυσκολίες. Δυσκολίες που έχουν να κάνουν με την επικοινωνία και την επαφή τους με τους άλλους. Δεν μπορούν να εκφράσουν αυτό που θέλουν, δεν μπορούν να αναγνωρίσουν συναισθήματα, τα οποία νιώθουν,με συνέπεια να μην μπορούν να τα αντιμετωπίσουν.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο που μπορεί να βοηθήσει σε αυτήν την κατεύθυνση, στην ανάπτυξη δηλαδή της συναισθηματικής νοημοσύνης στα παιδιά,είναι το “Αυτό που νιώθω” της Cain Janan από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος. Έπεσε στα χέρια μου σαν δώρο σε κάποια γενέθλια της μικρής μου. Στην αρχή δεν έδωσε την δέουσα προσοχή, όταν όμως πήγε στον παιδικό σταθμό και άρχισε να συναναστρέφεται με άλλα παιδιά και να ζει νέα συναισθήματα, το πήραμε ξανά στα χέρια μας, πάνω σε άλλη βάση αυτήν την φορά. Πρόκειται για ένα βιβλίο που προσπαθεί να εξηγήσει με απλό τρόπο στα παιδιά συναισθήματα όπως η ζήλια, ο θυμός, η απογοήτευση. Επιπλέον έχει μια εξαιρετική εικονογράφηση με υπέροχα ζωντανά χρώματα που κεντρίζει την προσοχή των παιδιών αμέσως.
Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:
Όσα νιώθω δικά μου είναι …
η λύπη, η χαρά ,ο θυμός μου…
Νιώθω μια έτσι και μια αλλιώς… μα νιώθω πάντα ο εαυτός μου…
Το βιβλίο αυτό εξηγεί με τον καλύτερο και απλούστερο τρόπο τον κόσμο που βρίσκεται γύρω μας. Κυρίως όμως αυτόν που υπάρχει μέσα μας…
Και μερικές σκέψεις της συγγραφέως για τους γονείς:
Διαβάζοντας το βιβλίο με τα παιδιά οι γονείς θα μπορούσαν να συζητήσουν μαζί τους:
1. Τις περιπτώσεις στις οποίες νιώθουν χαρούμενα, απογοητευμένα, λυπήμενα κ.ο.κ
2. Πως μπορούν να διαχειριστούν τα συναισθήματα τους. Π.χ αν είσαι λυπημένος πες σε κάποιον πως νιώθεις, ζήτα αυτό που σου λείπει.
3. Με ποιους τρόπους θα μπορούσαν να αλλάξουν οι συνθήκες που τους προκαλούν αρνητικά συναισθήματα.
4. Καλό θα είναι οι ενήλικοι να εμψυχώνουν το παιδί να ονομάζει τα συναισθήματα που νιώθει σε διαφορετικές καταστάσεις. Σε όλη την διάρκεια της μέρας. Να το βοηθούν να διακρίνει τις διαφορές ανάμεσα σε συναισθήματα που μπορεί να μοιάζουν. Όπως λύπη και η βαρεμάρα, ο θυμός και η ζήλια, η χαρά και ο ενθουσιασμός.
Cain Janan
