«10 Ευρώ και με κάνεις ό,τι θες»
Ήταν πολύ όμορφη. Το πρόσωπό της βέβαια κουρασμένο. Με είχε πλησιάσει στη στάση του λεωφορείο πριν χρόνια στη Θεσσαλονίκη, ξεφουρνίζοντάς μου το παραπάνω. Δε το σκέφτηκα καν. Της έδωσα τα 10 Ευρώ. «Κοίτα να ξεμπλέξεις απ’ αυτά τα σκατά» της είπα, και απομακρύνθηκα αμέσως. Το μόνο που άκουσα ήταν ένα σαστισμένο «ευχαριστώ φίλε» πίσω μου…
Την ιστορία αυτή θυμήθηκα μόλις άκουσα το νέο από μία γνωστή μου πριν μέρες: μόλις μπήκε στην απεξάρτηση από την ηρωίνη, και ήδη περνούσε δύσκολα τις 2 εβδομάδες που προσπαθούσε να μείνει καθαρή…
Όσο καιρό μιλούσαμε δεν ήξερα τίποτε. Οπότε η είδηση αποτέλεσε μία «σφυριά στο κεφάλι» για μένα…
Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα είναι πως ευτυχώς δεν έφτασε στο στάδιο της κοπέλας στη Θεσσαλονίκη: στο να πουλάει το ίδιο της το κορμί, την ίδια της την ψυχή για λίγα Ευρώ, ώστε να εξασφαλίσει λίγη «λευκή»…
Αχ αυτή η μάστιγα…
«Λευκή», ή «άσπρη», ή «πρέζα». Κοινώς ηρωίνη… Η χειρότερη εξάρτηση που μπορεί να τύχει κατ’ εμέ σε έναν άνθρωπο. Μία ουσία που την ξεκινά κανείς υποτίθεται για να νιώσει καλύτερα σωματικά και ψυχικά, και καταλήγει σε κάποια σκοτεινή γωνιά, να σφαδάζει από τη στέρηση, να ζητιανεύει, ή ακόμα και να πουλά τον εαυτό του για λίγα κέρματα…
Δε θα καθίσω να αναλύσω τις επιπτώσεις της ηρωίνης εδώ. Αυτές είναι γνωστές σε όλους. Δε γράφω αυτό το κείμενο για να εξηγήσω, ή να αποτρέψω. Δε το γράφω για να κατακρίνω το χρήστη -που δε φταίει και σε τίποτε-…
Την ασυναρτησία αυτή υπό μορφή κειμένου, τη γράφω για να εκφράσω τη στεναχώρια μου με το νέο που άκουσα. Μη περιμένετε κάποια δομή, κάποια υπόθεση, κάποιο δομημένο λεξιλόγιο. Το μόνο που μπορεί να υπάρξει είναι ένα μεγάλο «ΓΙΑΤΙ;»… Γιατί να μπλέκει κόσμος και να πεθαίνει απ’ αυτά τα σκατά μόνο και μόνο για να ΄κονομάνε κάποιοι έμποροι, που πίσω από τον τίτλο του «ευυπόληπτου επιχειρηματία» και τα χρήματά τους -λερωμένα με αίμα λεφτά-, βρίσκονται πόσες ψυχές σαν θυσία…
Ελπίζω να ξεμπλέξεις γρήγορα κοπελιά… Αυτό μόνο… Ό,τι άλλο και να γράψω, περιττεύει…
Καλή δύναμη…
