Λίγες ώρες πριν γράψω αυτό το κείμενο, είχα μια συζήτηση με μια καλή φίλη για τη μελαγχολία και τη μοναξιά των γιορτινών ημερών.
Εκείνη, ούσα δεσμευμένη, υποστήριζε επίμονα πως εδώ και αρκετά χρόνια περνάει τις μέρες αυτές με το σύντροφό της, κάνοντας τα ίδια και τα ίδια. Πιο συγκεκριμένα, μου τόνισε, πως πρέπει να είναι παρούσα στο οικογενειακό τραπέζι του συντρόφου της, πρέπει να βγει με την κοινή τους παρέα, και γενικά πρέπει να είναι μαζί του, λες και υπάρχει κάποιος άγραφος κανόνας, που λέει πως τα Χριστούγεννα οφείλεις να τα περνάς με το άλλο σου μισό 24 ώρες το 24ωρο.
Μου είπε πόσο με ζηλεύει -καλοπροαίρετα φυσικά- που είμαι single και που δε θα έχω αυτές τις μέρες συνέχεια κάποιον πάνω από το κεφάλι μου. Ευχήθηκε μάλιστα, να ήταν για λίγες ώρες και αυτή single, όπως ακριβώς και εγώ.
Single + Γιορτές = μοναξιά ²
Τα ακριβή λόγια που της είπα ήταν τα εξής: «Έλα, να ανταλλάξουμε θέσεις. Έστω και για λίγο, για να δεις τη γλύκα».
Πράγματι αναρωτιέμαι, πώς θα αισθανόταν, αν της έλεγα, πόσο λυπηρό είναι να περνάς τις μέρες των γιορτών, μέρες αγάπης και συντροφικότητας, μόνη. Όταν όλοι σου οι φίλοι λείπουν με τα έτερα τους ήμισυ σε γιορτινές, χειμερινές αποδράσεις. Όταν όλοι σου οι φίλοι προτιμούν να περάσουν τις γιορτές, «παρτάροντας» μέχρι πρωίας με τους συντρόφους τους, και εσύ μένεις κλεισμένη σπίτι -από επιλογή-, επειδή δε θέλεις και αυτή τη μέρα να κρατάς το φανάρι.
Ακριβώς επειδή αυτές τις μέρες μεγενθύνονται όλα, η αγάπη, ο έρωτας, η χαρά, η μαγεία, έτσι και η μοναξιά, που άλλοτε δε σε πείραζε, διπλασιάζεται, γίνεται τεράστια, και νιώθεις ότι έρχεται και σε πνίγει.
Σε πνίγει που δεν έχεις να μοιραστείς την αγάπη σου με κάποιον, σε πνίγει που δεν υπάρχει κάποιος να φροντίσεις, αλλά και να σε φροντίσει, σε πνίγει το παράπονο και αναρωτιέσαι το γιατί. Γιατί όχι και εσύ, ενώ όλοι γύρω σου έχουν κάποιον να μοιραστούν τη ριμάδα την αγάπη τους. Γιατί να πέφτεις μόνη για ύπνο, δίχως κάποιον να σε σφίξει στην αγκαλιά του και να σε καληνυχτίσει με ένα φιλί στο μέτωπο..
Μέρες γιορτινές, με διάχυτη τη χαρά στην ατμόσφαιρα, και εγώ νιώθω μια χαρμολύπη.. Που δε σε έχω δίπλα μου..
«Holidays are lonely days for me, no Christmas ain’t like Christmas used to be. Since you’ve gone, it’s not the same no more, no Christmas ain’t like Christmas anymore..
It once made me happy but now it makes me blue. There’s something about Christmas that starts me missing you».
