Δεν υπάρχει άνθρωπος στην γη, να μην έχει αναρωτηθεί τον σκοπό, τον λόγο για τον οποίο ήρθε στη ζωή. Τα υπαρξιακά ερωτήματα, μας κάνουν ανθρώπινους, γήινους και το παροδικό πέρασμα μας από τον κόσμο, κάνει επιτακτική την ανάγκη σε όλα τα πλάσματα να εκπληρώσουν τον σκοπό τους. Τι γίνεται όμως όταν δεν έχεις καταφέρει ν’ ανακαλύψεις τον αυτοσκοπό σου; Πόσοι άνθρωποι περιπλανιούνται χωρίς σκοπό και αδυναμία ύπαρξης; Πόσοι αναλώνουν την ενέργεια τους σε καθημερινές ασχολίες ρουτίνας; Μήπως η καθημερινότητα ή η φροντίδα άλλων είναι και ο σκοπός μας; Ο σκοπός πρέπει να εξυμνεί ένα ιδεώδες ή η καθημερινότητα είναι εκείνη που θα μας δώσει το έναυσμα να δούμε προσεκτικότερα κάτι ή κάποιον που θα μας οδηγήσει στην πραγμάτωση του σκοπού μας; Υπάρχει κάποιο τεστ ή φόρμουλα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε έτσι ώστε να βρούμε τον σκοπό μας;
Σημαντικό ρόλο στην πορεία μας «παίζουν» όχι μόνο οι άνθρωποι που συναντούμε αλλά και τα προβλήματα που καλούμαστε να λύσουμε. Σκοπός μπορεί να μην είναι ένας, αλλά πολλοί μικροί που οδηγούν σε έναν μεγαλύτερο. Ο μεγαλύτερος σκοπός του ανθρώπου όπως ορίζεται στα «Ηθικά Νικομάχεια» του Αριστοτέλη είναι η ευδαιμονία. Η ευδαιμονία είναι και ο σκοπός που υπάρχουν οι νόμοι, έτσι ώστε όλοι να μπορούμε να ζούμε αρμονικά. Η ευδαιμονία όμως είναι διαφορετική από άνθρωπο σε άνθρωπο. Ευδαιμονία σε έναν άρρωστο είναι η υγεία, σε έναν φτωχό η απόκτηση πλούτου σε έναν πλούσιο η απόκτηση γνώσεων ή περισσότερων αγαθών ίσως.
Σε ένα ιδανικό περιβάλλον με υγεία και πλούτο τι θα θεωρούσε το ανθρώπινο είδος ευδαιμονία; Σκεφτείτε το ένα λεπτό! Ξυπνάτε ένα πρωί και έχετε όλα τα υλικά αγαθά που ποθείτε, και την υγεία σας. Τι σας λείπει; Θα λείψουν άνθρωποι να μοιραστείτε την ευτυχία σας; Με πόσους ανθρώπους μπορείς να μοιραστείς την ευτυχία σου; Με λίγους, τους φίλους σου, την οικογένεια σου, το ταίρι σου. Με πόσους μπορείς να μοιραστείς τα αγαθά σου; Με πολλούς, με όλους! Συνεπώς η ευδαιμονία είναι και η φιλία, η οικογένεια, ένα ταίρι όπως και ο τρόπος που μοιράζεσαι. Και όταν μοιράζεσαι τι κάνεις; Πολλαπλασιάζεσαι με έναν περίεργο δόσιμο, με ένα μοναδικό!
Τι άλλο θα λείψει; Η δόξα; Όλοι λίγο ή πολύ θέλουμε να αφήσουμε το στίγμα μας, εν ζωή και μετά θάνατο. Εν ζωή μας αρέσει να είμαστε αρεστοί, μας αρέσει να μας αποζητούν να μιλούν για εμάς με θαυμασμό. Μας αρέσει να είμαστε γνωστοί, δημοφιλής. Όπως φυσικά μας αρέσει και η μακάβρια ιδέα της υστεροφημίας. Να υπάρχουμε και μετά θάνατο, ακόμα και αν δεν ήμαστε παρών να το ζήσουμε!
Πόσες πολλές και διαφορετικές έννοιες έχει η ευδαιμονία και πόσο ιδιαίτερη έννοια αποκτά για τον κάθε ένα ξεχωριστά; Ευδαιμονία, δηλαδή ευτυχία. Ήρθαμε σε αυτό τον κόσμο να είμαστε ευτυχισμένοι. Ευτυχισμένοι είμαστε μόνο όταν μοιραζόμαστε αγαθά και αισθήματα. Η δόξα και η υστεροφημία όταν προκύπτουν και δεν γίνονται αυτοσκοπός ακολουθούν την πορεία των γεγονότων της λαμπρής ζωής. Δεν χρειάζεται να είμαστε πλούσιοι σε αγαθά ή χρήματα έτσι ώστε μας συναντήσει η ευτυχία. Η ευτυχία είναι νοητική κατάσταση και την αξίζουμε όλοι.
