Σκυλίσια ζωή: Mία φράση που χρησιμοποιείται στη γλώσσα μας με τρεις διαφορετικές έννοιες. Πρώτη είναι η κυριολεκτική, δηλαδή η ζωή ενός σκύλου απλά. Οι υπόλοιπες δύο είναι αντίθετες μεταξύ τους. Η μία θετική και η άλλη αρνητική. Ζωή όλο ραχάτι και ηρεμία, ή μια ζωή γεμάτη από ταλαιπωρία και στερήσεις. Σήμερα, όμως, θα μιλήσουμε για τη θετική διάσταση της φράσης αυτής.
Όλα ξεκίνησαν πριν αρκετές ημέρες, ενώ ήμουν καθισμένος στο καφενείο του χωριού μου και κοιτούσα το μαύρο αδέσποτο σκυλάκι το οποίο ταΐζει και φροντίζει η γειτονιά. Το έβλεπα να κόβει βόλτες πάνω κάτω στον δρόμο και την πλατεία του χωριού, να ξαπλώνει ζεσταίνοντας το σώμα του κάτω απ’ τον ήλιο και πάνω στην άσφαλτο του δρόμου. Κι όταν πια μεσημέριασε, την ραστώνη του σκυλιού διέκοψε η φωνή του καφετζή, ο οποίος τον καλούσε για να του δώσει λίγο κρέας.
Η παραπάνω στιγμή ήταν αυτή που μ’ έκανε να αναλογιστώ μέσα μου πόσο τυχερά είναι τα ζώα, και στην προκειμένη περίπτωση το σκυλί αυτό, και να ψιθυρίσω σχεδόν από μέσα μου “Σκυλίσια ζωή… Κάθε μέρα Κυριακή!”.
Καταρχήν, ένας σκύλος είναι τυχερός, γιατί γι’ αυτόν δεν υπάρχουν ημέρες της εβδομάδας, ενώ ο άνθρωπος πρέπει οπωσδήποτε να εργαστεί για να κερδίσει τα προς το ζην, την επιβίωσή του, πράγμα που δίνει ένα ξεχωριστό βάρος και πρόγραμμα στην κάθε μέρα της εβδομάδας.
Στην περίπτωση του σκύλου, όμως, δεν υπάρχουν μέρες εργάσιμες, ούτε αργίες ούτε καν η έννοια της εργασίας! Η κάθε μέρα του είναι η επιβίωση, η αναζήτηση φαγητού και η ικανοποίηση κάθε άλλης βιολογικής ανάγκης. Και το βασικότερο; Ο σκύλος δεν κρυώνει όσο ο άνθρωπος. Του αρκεί μία ήσυχη γωνίτσα για να κοιμηθεί. Γιατί έχει το τρίχωμά του, ενώ ο άνθρωπος είναι “άοπλος”, γυμνός απέναντι στα στοιχεία και τη μανία της φύσης, όπως χαρακτηριστική αναφέρει και ο μεγάλος φιλόσοφος Πλάτωνας στην “Πολιτεία”.
Ένα άλλο σημαντικό πλεονέκτημα του σκύλου είναι πως δεν ερωτεύεται. Το σεξ γι’ αυτόν είναι αποκλειστικά μία ανάγκη με σκοπό την αναπαραγωγή και τη διαιώνιση του είδους. Και τα συναισθήματά του δε συνοδεύονται από τη στεναχώρια της απόρριψης, τα δάκρυα και τη θλίψη της προσμονής, τα μεθυσμένα βράδια γεμάτα ψυχολογική κατάρρευση. Δε λέω βέβαια πως ένα σκυλί είναι αναίσθητο, το αντίθετο μάλιστα! Απλά βλέπει την κατάσταση από μία άλλη σκοπιά.
Αλλά το σημαντικότερο και μεγαλύτερο πλεονέκτημα, αυτό όπου ο σκύλος “μας πατάει κάτω”, είναι ένα: Η απουσία υποχρεώσεων! Και όταν λέμε υποχρεώσεις, εννοούμε την εξόφληση λογαριασμών, την εφορία και τις τράπεζες οι οποίες μας κυνηγούν όλο τον χρόνο. Τυχερέ σκύλε που δεν έχεις την υποχρέωση να πληρώσεις ΕΝΦΙΑ!
Βέβαια, η ζωή ενός σκύλου, ιδιαίτερα αδέσποτου, είναι πολύ δύσκολη και πολλές φορές συνοδεύεται από πείνα, και κακοποίηση. Βρίσκεται καθημερινά σε κίνδυνο, μέσα σε δρόμους γεμάτους από αυτοκίνητα και αισχρά, κακόβουλα όντα που παραμονεύουν με τη φόλα στο χέρι. Αλλά από την άλλη πλευρά, είναι μία ζωή δίχως αυτά τα πεζά προβλήματα της δικής μας καθημερινότητας, την πονηριά, την κακία και τον φθόνο που πολλές φορές βγάζουμε απέναντι σε συνανθρώπους μας…
Ίσως και να είναι όμορφη η σκυλίσια ζωή τελικά…
Σύνταξη κειμένου: Γρηγόρης Καραγιαννίδης
Επιμέλεια κειμένου: Εύη Μπρούμου
