Το τέλος της βραδιάς μετά το one night stand είναι κλισέ: Μαζεύει τα ρούχα του από την καρέκλα ή το πάτωμα, και με έναν τυπικό, ίσως αμήχανο χαιρετισμό, αποχαιρετά την κοπέλα που βρίσκεται ακόμη ξαπλωμένη στο κρεβάτι. Αυτή του ανταποδίδει το χαιρετισμό μαζί με ένα χαμόγελο. Τότε σκύβει και της δίνει ένα τελευταίο φιλί πριν φύγει -ίσως και για πάντα- από το σπίτι και τη ζωή της.
Όχι βέβαια άθελά της. Όλα αυτά που εκτυλίχθηκαν το προηγούμενο βράδυ, η γνωριμία στο μπαρ, η κουβέντα, τα φιλιά που αντάλλαξαν, και τέλος το παθιασμένο σεξ που έκαναν, αποτελούσαν στην ουσία ένα είδος “κοινής συμφωνίας” ανάμεσα στα δύο αυτά πρόσωπα. Μίας συμφωνίας που όταν θα περνούσε η χρονική της διάρκεια -στην προκειμένη περίπτωση απλά ένα βράδυ-, θα έστελνε τον καθένα τους πίσω στην “προηγούμενη ζωή” του.
Στην αγγλική γλώσσα υπάρχει μία έκφραση που αποτυπώνει με απόλυτη σαφήνεια το παραπάνω γεγονός. Λέγεται
“Οne night stand”, και στην εποχή μας είναι πλέον κάτι το διαδεδομένο -για να μη πω συνηθισμένο-.
Υπάρχει όμως κάποιο κέρδος σε αυτό;
“Σίγουρα!” θα σας απαντήσουν σίγουρα πολλοί, ειδικά η δική μου “γουρουνοφάρα” μπορεί να σας το διανθίσει με εκφράσεις του τύπου “ψεκάστε – σκουπίστε – τελειώσατε” (σιγά ρε μίστερ Άζαξ!) και την φιλοσοφία του “πηδάμε και περνάμε καλά”…
Μήπως όμως αγαπητοί συνάνθρωποι έχουμε κάπου στο δρόμο χάσει την ουσία του θέματος;
Δε λέω, είναι καλό να υπάρχουν ξεκάθαρες καταστάσεις, και όταν θέλουν και οι δύο να περάσουν απλά καλά, επ’ ουδενί δεν είναι κατακριτέο. Ίσα-ίσα που ΄ναι και κάτι που πραγματικά ικανοποιεί-σωματικά τουλάχιστον-! Αλλά ας το σκεφτούμε λίγο από την άλλη πλευρά…
Τι εννοώ με αυτό;! Μα φυσικά πως έχουμε χάσει λίγο την έννοια του ρομαντισμού, της αγάπης, της κατανόησης και της συντροφικότητας!
Ο άνθρωπος είναι ένα ον που πραγματικά χρειάζεται συντροφικότητα. Ερωτεύεται, δημιουργεί σχέσεις… Σχέσεις που βασίζονται σε έναν συνδυασμό αγάπης, έρωτα και πάθους. Και κάπως έτσι υπάρχει η ευτυχία, μέσα δηλαδή από το “συνταίριασμα” δύο ψυχών. Ακριβώς αγαπητοί μου αναγνώστες, ΨΥΧΩΝ, γιατί νομίζω πως έχουμε δώσει τεράστια βαρύτητα στη σάρκα και αφήσαμε τις ψυχές μας και την αγάπη που κρύβουμε μέσα μας να “πιάνουν αράχνες” και να σαπίζουν κάπου στα υπόγεια του υποσυνείδητου…
Ας δώσουμε λοιπόν μία ευκαιρία στον εαυτό μας να αναζητήσει τον αληθινό έρωτα, και ας μη θυσιάζουμε περιουσίες ολόκληρες από συναισθήματα για χάρη μίας βραδιάς που θα τελειώσει απλά με έναν αποχωρισμό…
