Το παράθυρο το έχεις κρατήσει ασφυκτικά κλειστό εδώ και μερικές βδομάδες.

Παρόλα αυτά,κάνει κρύο εδώ μέσα.

Ίσως επειδή μπάζει αέρας από την χαραμάδα της πόρτας και κατευθείαν, σχεδόν αστραπιαία, μέσα στο κενό μέσα σου.

Σχεδόν ακούς τον αντίλαλο.

Μοιάζει με τα παράσιτα στο ραδιόφωνο.

Αυτό το παλιό,το σκουριασμένο.

Που φυλάει στο τελευταίο σκονισμένο ράφι της ντουλάπας η μητέρα σου.

Έχει για παρέα μερικά ξεχασμένα καπέλα που φορούσε ο πατέρας σου τις ημέρες που είχε πολύ ήλιο.

Δύο ή τρεις φωτογραφίες από την παιδική σου ηλικία.

Περνάς τρυφερά τα δάχτυλα σου από πάνω τους, σχεδόν χαϊδεύεις το παιδικό, γαλήνιο πρόσωπο σου.

Μετράς τώρα τις γόπες στο ασφυκτικά γεμάτο τασάκι από τα τσιγάρα σου.

Δύο και δύο ίσον τέσσερα, και τέσσερα συν επτά ίσον έντεκα ίσον..έχεις να φας δύο μέρες.

Κονσέρβες-επίσης ασφυκτικά κλειστές.

Ανοίγεις μια βιαστικά, ατσούμπαλα σχεδόν- και κόβεσαι και δεν σε νοιάζει γιατί στο μυαλό σου αντηχεί ο ήχος που άφησε πίσω το δοχείο την ώρα που πήρε αέρα και ζωντάνεψε.

Βρέχει.

Όλο βρέχει και σε μια παρόρμηση δίνεις μια το τασάκι και το δάπεδο γεμίζει στάχτες που το σκάνε προς τα έξω από την χαραμάδα της πόρτας.

Παρατηρείς για αρκετή ώρα τον χορό τους στον αέρα, πιάνεις με το βλέμμα σου την λεπτή ηλιαχτίδα που τρυπώνει από το παράθυρο.

Αρπάζεις το παλτό και βροντάς την πόρτα πίσω σου.

Έχεις ξεχάσει τα κλειδιά όμως δεν σε νοιάζει. Περπατάς και περπατάς και περπατάς χωρίς κανένα συγκεκριμένο προορισμό.

Αφήνεις τις σταγόνες της βροχής να γαργαλήσουν το πρόσωπο σου.

Μυρίζεις το βρεγμένο χώμα λαίμαργα και δίνεις πίσω με έναν κλότσο την μπάλα που ξεφεύγει από τα παιδιά που παίζουν παραδίπλα.

Κονσέρβα.

Είσαι μια ανοιχτή κονσέρβα ξανά.

Δεν σε νοιάζει το περιεχόμενο. Εάν έχεις καλαμπόκι ή μανιτάρια ή αντζούγιες.

Έχεις αέρα.

Παίρνεις τον δρόμο της επιστροφής και αγοράζεις μια μικρή ανθοδέσμη από το ανθοπωλείο με τέσσερα ευρώ.

Όταν επιστρέφεις, βρίσκεις την εξώπορτα κλειστή αλλά με ένα σπρώξιμο ανοίγει διάπλατα, κόλπο που έχεις μάθει χρόνια τώρα από τον οδηγό με τα πενήντα πράγματα που πρέπει να ξέρεις για τις παλιές πολυκατοικίες.

Αφήνεις την ανθοδέσμη σε ένα υπερβολικά γεμάτο με νερό βάζο στο τραπέζι της κουζίνας.

Ανοίγεις το παράθυρο.