Ο Ευγένιος Ζακ Μπούλαρντ γεννήθηκε στο Κολόμπους στη Τζόρτζια το 1895. Άνηκε σε μια πολυπληθή οικογένεια και είχε 9 αδέλφια. Η καταγωγή του ήταν από τους Ινδιάνους Κρικ και ήταν μαύρος.
Μετά το παρ’ολίγον λιντσάρισμα του πατέρα του, μπήκε σε ένα πλοίο και έφυγε για την Σκωτία. Ο λόγος που παραλίγο να μείνει ορφανός πατρός; Ο προφανής για την εποχή. Ο πατέρας του, όπως και αυτός, ήταν μαύρος.
Με την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου κατατάχθηκε στην Μαροκινή Ταξιαρχία της Λεγεώνας των Ξένων. Η ομάδα του είχε το παρατσούκλι «Σκιές του Θανάτου» και ο ίδιος υπηρετούσε στην πρώτη γραμμή του Δυτικού Μετώπου. Στην μάχη του Βέρντεν τραυματίστηκε σοβαρά.
Η Γαλλία απένειμε στον Μπούλαρντ το μετάλλιο του Σταυρού του Πολέμου καθώς και το Χρυσό Στρατιωτικό Μετάλλιο για την ανδρεία που επέδειξε. Βέβαια, οι γαλλικές αρχές αποσιώπησαν αρκετές επιτυχίες του Μπούλαρντ στις αερομαχίες.
Στη συνέχεια εντάχθηκε στην γαλλική αεροπορία. Η αρχική του εκπαίδευση ήταν αυτή του πυροβολητή, στη συνέχεια όμως εκπαιδεύτηκε ως πιλότος.
Όταν οι Αμερικανοί πιλότοι προσφέρθηκαν εθελοντικά να βοηθήσουν τη Γαλλία σχηματίζοντας το περίφημο σώμα «Lafayette Escadrille», ζήτησε να ενσωματωθεί. Έλαβε αρνητική απάντηση αφού η ομάδα είχε συμπληρωθεί.
Υπηρέτησε λοιπόν σε γαλλική μονάδα ολοκληρώνοντας 20 αεροπορικές αποστολές καταφέρνοντας να καταρρίψει αρκετά εχθρικά αεροσκάφη.
Με την επίσημη είσοδο των Ηνωμένων Πολιτειών στον πόλεμο, ο Μπουλάρντ ήταν το μοναδικό μέλος του σώματος που δεν εντάχθηκε στην πολεμική τους αεροπορία. Ο λόγος; Ο συνήθης. Η πολεμική αεροπορία δεχόταν μόνο λευκούς.
Μετά τον Μεγάλο πόλεμο, ο Ευγένιος έγινε ντράμερ της τζάζ.
Κατάφερε μάλιστα να ανοίξει ένα νυχτερινό κέντρο στην Γαλλία με την επωνυμία «L’Escadrille ». Όταν οι Γερμανοί εισέβαλαν στη Γαλλία έκαναν το κλάμπ του στέκι τους και είχαν συμπαθήσει ιδιαίτερα τον ευχάριστο ιδιοκτήτη του, ο οποίος μάλιστα μιλούσε άπταιστα γερμανικά. Αγνοούσαν όμως το παρελθόν του καθώς και το ότι λειτουργούσε ως πληροφοριοδότης της γαλλικής αντίστασης. Τελικά, μπήκε πάλι σε μάχιμη μονάδα, αλλά τραυματίστηκε σε μάχη στην Ορλεάνη και αφού κατέφυγε στην Ισπανία, επέστρεψε στην Αμερική.
Στην χώρα που γεννήθηκε όμως, ήταν εντελώς άγνωστος. Πάλεψε με νύχια και με δόντια για να επιβιώσει και να αναθρέψει τις δύο κόρες του. Είχε χωρίσει το 1935 και είχε αναλάβει την επιμέλεια τους. Για να τα βγάλει πέρα εργάστηκε ως φύλακας και ως πωλητής αρωμάτων. Μάλιστα για ένα διάστημα συνεργάστηκε με τον Λούις Άρμστρονγκ, αλλά τα τραύματα στην πλάτη του δεν του επέτρεπαν να παίζει τόσο καλά όσο άλλοτε.
Το μαγαζί που είχε στο Παρίσι καταστράφηκε στον πόλεμο. Η μικρή αποζημίωση που έλαβε του επέτρεψε να αγοράσει ένα σπίτι στο Χάρλεμ.
Το 1949 είχε την ατυχία να είναι ένα από τα θύματα άγριων ξυλοδαρμών.
Αστυνομικοί και αγανακτισμένοι πολίτες επιτέθηκαν σε διαδηλωτές που συμμετείχαν στην συνομιλία του μαύρου τραγουδιστή Πολ Ρομπενσον στο Πικσιλ για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ο τραγουδιστής ήταν γνωστός ακτιβιστής και θεωρήθηκε φιλοκομμουνιστής. Λίγο πριν την άφιξη του Ρομπενσον ένας όχλος επιτέθηκε στους θεατές με ρόπαλα του μπέιζμπολ και πέτρες.
Ο Μπούλαρντ ξυλοκοπήθηκε πολύ άγρια από αστυνομικούς και βετεράνους πολέμου. Όλοι τους έμειναν ατιμώρητοι. Στις ΗΠΑ εκείνης της εποχής το να επιτίθεσαι και να ξυλοκοπάς μαύρους ήταν αδίκημα μόνο στα χαρτιά και τυπικά.
Στη δεκαετία του 50΄ ζούσε μόνος στο διαμέρισμά του.
Οι κόρες του είχαν παντρευτεί και η μόνη συντροφιά του ήταν το κάδρο με τα 15 πολεμικά μετάλλια. Το 1959 προστέθηκε και το μετάλλιο της Λεγεώνας της Τιμής από τη γαλλική δημοκρατία. Το 1960 ο Σαρλ Ντε Γκολ επισκέφθηκε τις ΗΠΑ και ζήτησε να συναντήσει τον Μπούλαρντ. Η Υπηρεσία του Λευκού Οίκου αιφνιδιάστηκε, καθώς είχε παντελή άγνοια για τον ηρωικό μαχητή. Μετά από πολλή προσπάθεια τον εντόπισαν και έσπευσε ο Ντε Γκολ να τον συναντήσει προσωπικά. Ο Γάλλος πρόεδρος βρήκε τον Μπουρντάλ να εργάζεται ως θυρωρός σε ασανσέρ στο Ροκφέλερ Σέντερ! Η «μαύρη σκιά του θανάτου», όπως ήταν το παρατσούκλι του, έφυγε από τη ζωή λίγο καιρό αργότερα, στις 12 Οκτωβρίου 1961.
