Κοίτα, θα είμαι ειλικρινής… Είμαι εγωιστής. Εν μέρει, τουλάχιστον, αλλά είμαι. Ίσως όχι ο τύπος που θα υπερηφανευτεί για αυτόν χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αλλά σίγουρα ο τύπος που θα σε αφήσει σε δεύτερη μοίρα, ίσως και σε τρίτη, αν δεν του κάνεις πια. Και ίσως ακούγεται κάπως βιβλικό σαν τιμωρία αυτό, αλλά θαρρώ πως ο καθένας κρύβει, ή και όχι, το συγκεκριμένο τύπο εγωιστή μέσα του. Γιατί κανείς δεν επιθυμεί να μένει στο περιθώριο, γιατί κανείς δεν έπαψε να περνάει περισσότερο χρόνο με τον εαυτό του, παρά με κάποιον άλλο, σημαντικό ή μη.
Το ότι είμαι εγωιστής δε σημαίνει αυτόματα πως δε με ενδιαφέρει οτιδήποτε κινείται δίπλα μου, οτιδήποτε μπορεί να σκεφτεί, οτιδήποτε που μπορεί να αισθανθεί, οτιδήποτε βρίσκεται δίπλα μου. Υπάρχουν πράγματα που θα πέθαινα για αυτά, υπάρχουν πράγματα που τα θεωρώ τόσο απαραίτητα όσο και αναγκαία. Δεν πρόκειται για λόγους υστεροφημίας, καλά ίσως λίγο, αλλά για λόγους που δε θα πίστευε ποτέ η πλειονότητα ότι ένας εγωιστής θα επέλεγε κάτι. Ένας εγωιστής μπορεί κάλλιστα να αγαπάει, μπορεί κάλλιστα να κάνει κάποιον άλλον να νιώσει σημαντικός, μπορεί να σπάσει την… καραμέλα της ασθένειας του εγωιστή.
Ξέρεις, ο εγωισμός έχει συνδεθεί άρρηκτα με μια ασθένεια, που απομονώνει το άτομο, που δεν του αφήνει περιθώρια ανέλιξης και ευφορίας με τους γύρω του. Εν ολίγοις, το άτομο που μαστίζεται από τον εγωισμό ευθύνεται για μύρια προβλήματα, με κυριότερο την ανικανότητα διαχείρισης της προσωπικότητάς του έναντι των άλλων. Ίσως και να ισχύει.
Υπάρχουν άτομα που δε θα διαλέξουν ποτέ που θα πάνε το Σάββατο, που δε θα διαλέξουν ποτέ σε τι στάση θα το κάνουν, που δε θα αποφασίσουν ποτέ τι ρούχα θα βάλουν. Αυτό δεν είναι πιο υγιές. Είναι προτιμότερο να σε βρίσκεις, έστω και καλλιεργώντας κάπως την αίσθηση του… κακού, παρά να σε χάσεις ολοσχερώς, έχοντας πλάι απωθημένα και άγχη. Ζεις για σένα, και θα πεθάνεις για σένα. Μπορείς να ζήσεις όπως θες, μπορείς να πάρεις μαζί σου αυτόν που θες, να τον αφήσεις μετά και να πάρεις άλλον. Μπορείς να κάνεις τις επιλογές σου ή να μην τις κάνεις, να αφήσεις άλλους να τις κάνουν για σένα. Αλλά θα είναι κρίμα να πεθάνεις με απωθημένα, «αν» και παράπονο.
- Κάνε αυτό που θες, όπως θες, με όποιον θες. Αδιαφόρησε και λίγο για την άποψη του περίγυρου, και αυτοί κάνουν αυτό που θέλουν, σωστά; Εσύ γιατί όχι; Ο εγωισμός, ίσως, να κρύβει μέσα του μια ισχυρή δόση αλτρουισμού. Ίσως και όχι. Θες να το ανακαλύψεις;
