www.athensvoice.grΠάνε μέρες από τότε που διάβασα ένα στιχάκι, τυχαία στο Instagram, το οποίο με έβαλε για ακόμα μια φορά σε σκέψεις. Δεν ξέρω το γιατί, αλλά το ένιωσα να μιλάει στην ψυχή μου. Ξέρεις… Είναι από αυτές τις φορές που νιώθεις ότι κάποιος σου έστριψε το μαχαίρι στην πληγή. Όμως, για να σε βοηθήσω να μπεις στο θέμα, θα αρχίσω να ξετυλίγω το κουβάρι. Το στιχάκι αυτό έλεγε «και εκεί που νομίζεις πως δεν μπορείς να κάνεις βήμα χωρίς κάποιον, έρχεται κάποιος και σου μαθαίνει χορό». Πόση αλήθεια κρύβει μέσα του αυτό το στιχάκι; Πόσες φορές έχεις πει ότι χωρίς αυτόν τον άνθρωπο δεν μπορώ να ζήσω; Και τελικά όταν έφυγε τι έγινε; Έμαθες να χορεύεις ή έμεινες εκεί να περιμένεις να γυρίσει; Σε έμαθε κάποιος άλλος να χορεύεις ή το προσπάθησες μόνος σου; Πολλά τα ερωτήματα και είμαστε ακόμα στην αρχή.
Βέβαια κάθε αρχή και δεν δύσκολη δεν λένε; Έτσι λένε και έτσι είναι. Όλα αλλάζουν, και μαζί με αυτά και εμείς. Άνθρωποι έρχονται και φεύγουν. Στιγμές που περνάνε και πίσω δεν γυρνάνε. Και εσύ που είσαι; Και τι κάνεις; Τι περιμένεις λοιπόν; Μάλλον κάπου χαμένος μέσα στο μικρόκοσμο σου, περιμένοντας να δεις τη δική σου Ιθάκη. Έτσι και αλλιώς για αυτήν δεν μοχθείς; Για την δική σου Ιθάκη και όχι για την Ιθάκη κάποιου άλλου. Την πλησίασες καθόλου σήμερα ή έχασες τον δρόμο σου; Αν τον έχασες δεν πειράζει, αύριο θα είσαι ένα βήμα πιο κοντά της. Μην νομίζεις, και εγώ καμία φορά χάνω τα βήματα στο χορό της ζωής μου. Είναι ένας χορός η ζωή μας. Βάλτης την μουσική που θες και άσε τον ρυθμό της να σε παρασύρει. Να σε παρασύρει και όπου βγει.
Θα μου πεις, ναι αλλά αν κάνω λάθος; Αν χάσω την ισορροπία μου και πέσω; Αν αυτός ο χορός δεν μου πάει; Εγώ, δεν ξέρω κάποιον που να μην έχει κάνει λάθος, που να μην έχει πέσει. Τώρα, αν δεν σου πάει αυτός ο χορός, δοκίμασε κάποιον άλλο. Στο κάτω κάτω στην ζωή, δεν έχει σημασία το πόσες φορές θα πέσεις, αλλά πόσες φορές θα σηκωθείς. Θυμήσου το πόσες φορές έπεσες όταν ήσουν μωρό, μέχρι να καταφέρεις να σταθείς στα πόδια σου και να κάνεις μερικά βήματα. Στην αρχή είχες την ανάγκη των γονιών σου, για να σε βοηθήσουν στα πρώτα σου βήματα, ενώ τώρα δεν έχεις ανάγκη κανέναν. Το ίδιο συμβαίνει και στην ζωή.
Σκέφτομαι εδώ και μέρες πως αυτό που αποζητούμε είναι κάποιον να μας μάθει να χορεύουμε. Καλύτερα να χορεύουν δύο ψυχές μαζί, παρά μία. Έτσι δεν είναι; Ναι, αλλά μέχρι τότε τι θα κάνεις; Θα περιμένεις άπραγος μέχρι να βρεθεί κάποιος να σου πει «λοιπόν, χορεύουμε;». Μπαα…μέχρι τότε θα έχεις ξεχάσει να χορεύεις. Ξέρεις πόσες παραστάσεις θα χάσεις, περιμένοντας τον καβαλιέρο σου; Πίστεψε με πολλές, διότι κάθε μέρα δίνεις και από μία. Κάθε μέρα που περνάει, δεν γυρνάει πίσω. Φεύγει και γίνεται κομμάτι του παρελθόντος σου. Σήκω λοιπόν, βάλε τα καλά σου και χόρεψε. Χόρεψε και ας είσαι μόνος σου. Χόρεψε το σήμερα, και άσε το τι θα χορέψεις αύριο. Χόρεψε τον χορό του παρόντος, και άσε το μέλλον να σε περιμένει. Αυτό πρέπει να σε περιμένει, και όχι εσύ αυτό.
Να σου πω και κάτι άλλο τώρα; Πιστεύεις ότι θα χορεύεις καλύτερα με κάποιον άλλο, από ότι μόνος σου; Μπορεί και ναι, αλλά μπορεί πάλι και όχι. Αν εσύ δεν ξέρεις καλά τα βήματα, πως να εμπιστευτείς κάποιον άλλον να σε καθοδηγήσει; Αν εσύ δεν είσαι σίγουρος για τα δικά σου βήματα; Θα του ασκείς κόντρα, και όσο και αν προσπαθεί να σε χορέψει, εσύ δεν θα τον αφήνεις. Ενώ, αν έχεις εξασκηθεί μόνος, τότε ο χορός θα είναι πιο ωραίος, και πιο εύκολος και για τους δύο. Μην μπερδευτείς, δεν είπα ότι και τότε δεν θα υπάρχουν προβλήματα, και δυσκολίες, απλώς θα είναι πιο εύκολο το να βρείτε αυτό που δεν σας πάει καλά, για να το λύσετε. Δεν μπορώ να πω, ωραίο είναι και το μαζί, αλλά και το μόνος σου, δεν είναι και τόσο τρομακτικό και κακό όσο φαντάζει. Ίσως κάποιες φορές είναι προτιμότερο το να χορεύεις μόνος, από ένα χορευτικό ζευγάρι, γεμάτο κόντρες και αντιστάσεις.
Δεν λέω, στον χορό η κόντρα είναι απαραίτητη για να λειτουργήσει το ζευγάρι. Όμως, το πράγμα στην ζωή δεν λειτουργεί ακριβώς έτσι. Και κόντρα από κόντρα διαφέρει. Άλλο η σωματική και άλλο ή ψυχική. Πάρε παράδειγμα και από τον εαυτό σου. Όταν, εσύ του πας κόντρα, πόσο λειτουργικό είναι ; Άσε…δεν είναι ! Αυτό που προσπαθώ να σου πω εδώ και τόση ώρα είναι, πως στην ζωή αυτό που έχει σημασία είναι, το να μπορείς να σταθείς μόνος σου στα πόδια σου. Μόνος σου, ακόμα και όλα σου πάνε κόντρα. Μόνος σου πρώτα, διότι μετά το μαζί θα είναι ο καλύτερος χορός που θα έχεις χορέψει ποτέ.
