Οι διατροφικές διαταραχές ταλανίζουν σε μεγάλο βαθμό τον πληθυσμό στη σημερινή κοινωνία και εποχή. Αν και οι διατροφικές διαταραχές έχουν έναρξη στην πρώιμη εφηβεία, τα τελευταία χρόνια φαίνεται να εμφανίζονται και στην παιδική ηλικία. Πέρα από τις συνήθεις διατροφικές διαταραχές (ανορεξία, βουλιμία, συναισθηματική υπερφαγία), υπάρχουν και πιο σπάνιες, που δε συναντώνται συχνά.
Το φαινόμενο Πίκα
Το φαινόμενο ή σύνδρομο Πίκα (γνωστό και με τον όρο αλλοτριοφαγία) εντοπίζεται κυρίως σε μικρές ηλικίες. Αναφέρεται σε περιπτώσεις, όπου το άτομο καταναλώνει μη βρώσιμη τροφή. Το χώμα, οι νερομπογιές, οι τρίχες, τα χαλίκια, η άμμος και τα περιττώματα αποτελούν αντικείμενα που συνήθως καταναλώνει το άτομο. Επίσης, το άτομο μπορεί να καταναλώνει τροφές, όπως αλεύρι ή ωμές τροφές που δεν έχουν μαγειρευτεί (π.χ. ωμά μακαρόνια). Το άτομο καταναλώνει ακατάλληλα για τον οργανισμό αντικείμενα ως μέσο σίτισης, δηλαδή δεν τα καταναλώνει συμπληρωματικά. Οι μη βρώσιμες τροφές στην ουσία αντικαθιστούν τις κατάλληλες για τον οργανισμό τροφές. Σημειώνεται, ότι η διατροφική αυτή συνήθεια δεν αποτελεί μέρος της κουλτούρας ενός λαού.
Πίκα: συνέπειες και συννοσηρότητα
Οι συνέπειες της Πίκα είναι εμφανείς σε ψυχολογικό και σωματικό επίπεδο. Σε σωματικό επίπεδο, παρατηρείται διατροφική ανεπάρκεια και ελλοχεύει ο κίνδυνος για δηλητηριάσεις και εντερικές διαταραχές. Ανάμεσα απ’ όλες τις διατροφικές διαταραχές, στην περίπτωση της Πίκα υπάρχει σε μεγάλο βαθμό συννοσηρότητα με νοητική στέρηση. Ακόμα, σημειώνεται ότι πέρα από τα παιδιά, έχει παρατηρηθεί ότι οι έγκυες γυναίκες εμφανίζουν Πίκα. Στην περίπτωση της εγκυμοσύνης, καταναλώνονται κυρίως ωμές τροφές ή παγάκια και όχι αντικείμενα.
Μηρυκασμός
Μία ακόμα από τις σπάνιες διατροφικές διαταραχές είναι η μηρυκαστική διαταραχή. Η μηρυκαστική διαταραχή παρουσιάζεται με διάφορες εναλλαγές. Το άτομο μπορεί να μασήσει και να φτύσει την τροφή. Εναλλακτικά, μπορεί να μασήσει, να καταπιεί την τροφή και μετά να κάνει αναγωγή, να τη μασήσει εκ νέου και στο τέλος ή να την καταπιεί ή να την αποβάλλει από το στόμα. Η αναγωγή της τροφής αποτελεί μέρος της συγκεκριμένης διατροφικής διαταραχής. Δηλαδή, δε συμβαίνει στο πλαίσιο της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Επίσης, η συνήθεια αυτή δεν αποτελεί μέσο περιορισμού τροφής και διαχείρισης του σωματικού βάρους. Το άτομο μαθαίνει να σιτίζεται με αυτόν τον τρόπο.
Θεραπεία
Τα παραπάνω φαινόμενα-σύνδρομα, αν και σπάνια, θεωρούνται επίσης διατροφικές διαταραχές. Όπως όλες οι υποκατηγορίες, που ανήκουν στις διατροφικές διαταραχές, είναι σημαντικό να δοθεί η δέουσα προσοχή. Δεν υπάρχει ένα συγκεκριμένο θεραπευτικό πρωτόκολλο για τις περιπτώσεις της Πίκα και του Μηρυκασμού. Ο θεραπευτής είναι σημαντικό να ακολουθήσει το θεραπευτικό πρωτόκολλο, που χρησιμοποιείται για τις άλλες διατροφικές διαταραχές. Ακόμα πιο σημαντικό είναι να κατανοήσει τη λειτουργία του μηχανισμού, ώστε να εφαρμοστεί η πιο κατάλληλη παρέμβαση.
Βιβλιογραφία
https://annpapadimitriou.gr/
American Psychiatric Association (APA). (2013). Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders. Washington: Author.
