Μια μικρή, συμβολική ιστορία…
Η 3η του Μάρτη του 2011 ήταν μία ημέρα σημαντική για δύο ανθρώπους. Την ημέρα εκείνη ανακοινώθηκε η πρόσληψη του Κώστα από την Αθήνα στον ΟΤΕ, και του Ορχάν από την Κωνσταντινούπολη στην Türk Telekom.
Και οι δύο, από την ημέρα εκείνη, εργαζόνται ως τεχνικοί. Ξυπνούν γύρω στις 7 το πρωί, βρίσκονται στη δουλειά γύρω στις 8, και επιστρέφουν στο σπίτι γύρω στις 4 και κάτι, διότι μερικές φορές στο δρόμο έχει και κίνηση.
Την ίδια ώρα περίπου, επιστρέφουν στο σπίτι και οι κοπέλες τους, με τις οποίες ο Κώστας και ο Ορχάν συζούν εδώ και καιρό.
Η κοπέλα του Κώστα, η Άννα, εργάζεται σε ένα κατάστημα καλλυντικών, ενώ του Ορχάν, η Αϊσέ, σε ένα κατάστημα ρούχων.
Αγαπημένη ασχολία και των 2 ανθρώπων είναι το ποδόσφαιρο. Λάτρες του αθλήματος, παρακολουθούν σχεδόν ανελλειπώς τις αγαπημένες τους ομάδες: O Κώστας τον Πανιώνιο, ο Ορχάν τη Beşiktaş.
Με κόμματα και πολιτική δεν ασχολείται κανείς από τους δύο. Το μόνο που κάνουν στις εκλογές είναι το να πάνε κανονικά στο εκλογικό τμήμα στο οποίο υπάγονται, να μουτζουρώσουν ένα χαρτί, και να ρίξουν το άκυρο ψηφοδέλτιο στην κάλπη…
Η λογοτεχνία και η ποίηση αποτελούν μία ακόμη αγαπημένη ασχολία των δύο ανδρών. Αγοράζουν μετά μανίας βιβλία, προκαλώντας πρόβλημα στις κοπέλες τους, οι οποίες φωνάζουν να μη πάρουν άλλα, γιατί το σπίτι δε χωράει άλλα βιβλία πλέον…!!!
Ο μεγαλύτερος φόβος του Κώστα και του Ορχάν είναι να μη χάσουν τη δουλειά τους. Τρέμουν τους αυστηρούς προϊσταμένους τους, τον κύριο Παπαδόπουλο και τον κύριο Γιλντιρίμ αντίστοιχα, οι οποίοι συνεχώς μιλούν σχετικά με “απόδοση”, “στόχους της εταιρίας” και πολλά άλλα παρόμοια…
Η Κυριακή, που συνήθως δε δουλεύει κανείς από τα δύο ζευγάρια, είναι η ημέρα της βόλτας και του επονομαζόμενου “χαλαρού καφέ”. Κάπου στο Θησείο ο Κώστας με την Άννα, κάπου κοντά στην πλατεία Ταξίμ Ο Ορχάν με την Αϊσε…
Οι δύο φίλοι μας λοιπόν, τον προηγούμενο μήνα, αγχώθηκαν πολύ, διότι οι μισθοί τους δεν έφτασαν -λόγω εκτάκτων εξόδων σχετικά με θέματα υγείας- για να πληρώσουν τη δόση της πιστωτικής τους κάρτας. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχτούν μία τηλεφωνική επίπληξη από την τράπεζα, φαινόμενο που τους άγχωσε ακόμη περισσότερο…
Το καλοκαίρι του 2017, η μοίρα το έφερε έτσι ώστε τα 2 ζευγάρια να συναντηθούν τυχαία. Η συνάντηση έγινε σε ένα μικρό μπαράκι της Ρόδου, όπου είχαν πάει για ολιγοήμερες διακοπές. Έτσι, μετά από μία μεγάλη συζήτηση, κατέληξαν να συμφωνούν σε όλα εκτός από ένα θέμα: Ο Κώστας πιστεύει πως η μεγαλύτερη τουρκική ομάδα είναι η Galatasaray, λόγω των ευρωπαϊκών τίτλων που έχει κατακτήσει, ενώ ο Ορχάν επέμενε πως είναι η Beşiktaş λόγω της ιστορίας της.
Οι 4 τους μετά τη συνάντηση αυτή γίνανε καλοί φίλοι. Βγαίνανε όλοι μαζί έξω τις επόμενες ημέρες, ανταλλάξανε αριθμούς τηλεφώνων και προφίλ στο Facebook, και από τότε έχουν κρατήσει μία πολύ συχνή επικοινωνία…
Ο Κώστας και ο Ορχάν βρίσκονται σε ηλικία επιστράτευσης. Εάν ποτέ γίνει κάποιο θερμό επεισόδιο ανάμεσα στις δύο γειτονικές χώρες, οι κυβερνήσεις θα στείλουν τον έναν να σκοτώσει τον άλλο… Τόσο απλά, επειδή οι “κεφαλές” έχουν βλέψεις, ο καθένας για τη χώρα του γείτονά του…
Με λίγα λόγια, για κανέναν σοβαρό λόγο…
ΥΓ. Δε φταίνε οι λαοί, οι “από πάνω” φταίνε…
