Επιτέλους άνοιξη! Μία από τις ομορφότερες εποχές του χρόνου γεμάτη ήλιο και αισιοδοξία. Ο χειμώνας μας αποχαιρετά, ένας δύσκολος και κρύος χειμώνας, γεμάτος δυσκολίες και κρύες σκοτεινές μέρες. Αλλά η άνοιξη είναι επιτέλους εδώ. Όμορφη και μυρωδάτη έτοιμη να μας πλημμυρίσει με όμορφες στιγμές και με ξέγνοιαστα συναισθήματα. Ανοίγω επιτέλους το παράθυρο μου και οι ακτίνες του ήλιου με φωτίζουν και εγώ δεν αντιστέκομαι ούτε στο ελάχιστο, γιατί άλλωστε να αντισταθώ; Οι μυρωδιές των λουλουδιών είναι παντού, ειδικά η μυρωδιά και τα πολύχρωμα χρώματα από τις φρέζες με συνοδεύει σχηματίζοντας ένα μόνιμο χαμόγελο στο πρόσωπό μου. Δε χρειάζονται πολλά, μονάχα μια στιγμή για να εκτιμήσεις την απέραντη ομορφιά της φύσης.
Τι είναι για μένα ,λοιπόν, άνοιξη; Άνοιξη είναι να κοιμάσαι χωρίς πολλά σκεπάσματα, τα πεζούλια γεμάτα φωνές και γέλια. Πλατείες γεμάτες παιδιά και γρίλιες μέσα στο καταμεσήμερο, γιατί τώρα οι μεσημεριανοί ύπνοι γίνονται για κάποιο λόγο περισσότερο δελεαστικοί. Άνοιξη είναι οι ατέλειωτες βόλτες δίπλα στη θάλασσα με τους φίλους σου ή αγκαλιά με τον εκλεκτό σου. Όποιον και να διαλέξεις, το τοπίο φαντάζει αναμφίβολα μαγικό. Άνοιξη είναι τα πρώτα παγωτά και οι μουσικοί του δρόμου να τραγουδούν εκείνα τα ξέγνοιαστα τζαζ τραγούδια μιας άλλης εποχής. Άνοιξη είναι ακόμη τα δρομάκια της Πλάκας γεμάτα τουρίστες, είναι οι τουρίστες που τυχαία κατηφόρισαν ως το Κουκάκι. Τραπεζάκια παντού… Ακόμη και εσύ ο ίδιος έβγαλες το τραπεζάκι σου στο μπαλκονάκι σου και ξέγνοιαστος απολαμβάνεις το ζεστό αεράκι.
Είναι εποχή για πικνίκ στο Νιάρχο, στου Τρίτση όπου έχει σκιά και όμορφα ψηλά δέντρα, γέφυρες και νερό να τρέχει από βρύσες και αυλάκια. Άνοιξη είναι το πρώτο κοντομάνικο με μια ζακέτα ριγμένη στον ώμο και το πρώτο κοκκίνισμα από τον δυνατό μας ήλιο,αλλά δεν πειράζει, λίγη βιταμίνη D χρειάζεται σε όλους μας. Η αίσθηση πλήρους ανεμελιάς και να σιγοτραγουδάς εκείνο το τραγούδι που δεν θυμάσαι όπως πάντα τους στίχους αλλά το λα-λα-λα-λα κολλάει παντού. Άνοιξη είναι βόλτες με τη μηχανή ή με το αμάξι και να νιώθεις το αεράκι να χτυπάει το πρόσωπό σου και τραγούδια να ακούγονται από παντού. ”Τραφικ τζαμ” σε όλους τους δρόμους της εναλλακτικής Αθήνας.
Και το καλύτερο κομμάτι είναι όπως πάντα για μένα τα ηλιοβασιλέματα. Η ημέρα μεγαλώνει, το φως διαρκεί ολοένα και περισσότερο. Ηλιοβασιλέματα σε λόφους και σε παγκάκια και ψυχές που θέλουν να γίνουν ένα, γιατί μόνο στην πλήρη ενσωμάτωση του ενός με τον άλλον η αγάπη μετουσιώνεται. Και εκείνη η μελαγχολική αίσθηση του αποχωρισμού που ευτυχώς δεν διαρκεί πολύ. Η άνοιξη είναι για μένα η εποχή της μη αντίστασης. Αισθάνομαι ανίκανη στο να σκεφτώ λογικά, ο ήλιος τρυπάει τα κύτταρά μου και οι αυθόρμητες αγκαλιές και οι όμορφες κουβέντες για το άγνωστο είναι ό,τι πιο ελκυστικό.
Άνοιξη και εγώ, ίσως και εσύ, με σημείο έλξης το άπειρο. Ξεχυθείτε ,λοιπόν, στους δρόμους και στους άγνωστους αιθέρες.
