«Η χαρά είναι σαν το ψωμί. Να μάθεις να ζυμώνεις. Κι όταν το ψήνεις, να αφήνεις τα παράθυρα ανοιχτά», γράφει στο βιβλίο του «το Δώρο», ο Στέφανος Ξενάκης. Πέρα από το σοφό μήνυμα που θέλει να περάσει για το αίσθημα της ευχαρίστησης και ευτυχίας, την χαρά, μας χαρίζει μια φοβερή εικόνα που, νομίζω, όλοι μας έχουμε συνδυάσει με το αίσθημα αυτό.
Δεν είναι λίγες οι φορές που πήγαινες ή γυρνούσες, μελαγχολικός και άδειος για, ή από, τη δουλειά, τις γραφειοκρατικές υποχρεώσεις. Σημεία που απαιτούν την παρουσία σου, τέλος πάντων, παρά τη θέλησή σου, και ξαφνικά κάτι σου ξυπνά γλυκόπικρα συναισθήματα. Συναισθήματα πρωινού ξυπνήματος για το σχολείο. Μια διαδρομή 200 μέτρων κάθε πρωί με την καλύτερη παρέα σου, την πιο αληθινή και αθώα. Αυτό το κάτι που ενεργοποιεί όλες σου τις αισθήσεις, που είναι τόσο δυνατό ακόμα και μετά από τόσα χρόνια. Ένα απλό «κάτι» είναι εκεί να σου τα θυμίσει όλα. Όλα αυτά που είναι χαρά.
Δε θα μπορούσε να είναι κάτι άλλο από τη μυρωδιά του φρεσκοψημένου ζεστού ψωμιού. Ο Στ. Ξενάκης παρομοιάζοντας τη χαρά με ψωμί, καταφέρνει να φέρει στη μύτη μας όλες αυτές τις αναμνήσεις, που ναι μεν «ζύμωσες» για να αποκτήσεις, μα όλη η διαδικασία σε έκανε αυτό που είσαι σήμερα. Ένας άνθρωπος που «ζυμώνει» κάθε μέρα για να μη ξεχάσει τη μυρωδιά της χαράς. Ένας άνθρωπος που ξέρει πόσο δύσκολη είναι η διαδικασία αυτή και μοιράζεται το ψωμί του και χαίρεται με το ψωμί του άλλου.
Δεν είναι εύκολο να δέχεσαι κάθε στιγμή τη χαρά του άλλου. Δεν μπορείς πάντα να αποδεχτείς ότι εσύ έχεις «ξεμείνει» από ψωμί. Μπορείς να φας όμως, από το ψωμί των αγαπημένων σου, άλλωστε γι’ αυτό είναι, και όταν έρθει η στιγμή σου, η στιγμή που θα γεμίσεις ψωμιά, θα τα μοιράσεις σε όλους. Ας πούμε θα επιστρέψεις τα δανεικά και με το παραπάνω αν μπορείς. Γιατί είναι κάτι που πρέπει να μοιράζεσαι. Γι’ αυτό να ανοίγεις το παράθυρο (όπως γράφει ο Ξενάκης), για να μοσχοβολήσει ο τόπος στον κύκλο ανθρώπων που έχεις επιλέξει.
Χαρίζοντας ευωδιές που όλοι αγαπάμε, ο καθένας για τους λόγους του, εξασφαλίζεις η εικόνα γύρω από το όνομά σου να είναι τόσο ευχάριστη όπου κανένας δε θα έχει λόγο να μιζεριάζει κοντά σου. Θα μοιράσεις χαρά, που λείπει γενικά στις μέρες μας και θα λάβεις χαρά, σύμφωνα με τον νόμο της Έλξης. Προσεγγίζεις χαρά, παίρνεις χαρά.
Πάψε λοιπόν να βαριέσαι να «ζυμώσεις» και πιάσε δουλειά. Γιατί πέραν του ότι κάποιοι γύρω σου έχουν ανάγκη τη μυρωδιά του ζεστού ψωμιού, διότι ξέχασαν ή δυσκολεύτηκαν να είναι χαρούμενοι σήμερα, είσαι και εσύ, ο πρωταγωνιστής της ζωής σου. Σίγουρα αξίζεις όλες τις νοσταλγικές μυρωδιές και γεύσεις που σε κάνουν αυτό που είσαι. Ένας αυθεντικός άνθρωπος, γενναιόδωρος με τις αξίες της ζωής.
Η χαρά είναι στιγμιότυπο. Αυτός είναι ο λόγος που δε θα πάψεις ποτέ να ζυμώνεις, να ψήνεις, να τρως και ξανά από την αρχή. Γιατί θες πολλά ψωμιά για να πορεύεσαι ως ολοκληρωμένος άνθρωπος.
