Για έναν αγαπημένο ποιητή, τον Μίλτο Σαχτούρη θα σας μιλήσουμε σήμερα αγαπητοί μας αναγνώστες.
Ο Μίλτος Σαχτούρης θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους ποιητές κατά τη μεταπολεμική περίοδο ας τον γνωρίσουμε λοιπόν:
Γεννήθηκε στην Αθήνα του 1919 μέσα στη καρδιά του καλοκαιριού. Ήταν γιός του δικαστικού και νομικού συμβούλου του κράτους, Δημητρίου Σαχτούρη και της Αγγελικής Παπαδήμα.
Φοίτησε στη Νομική Σχολή της Αθήνας. Δημοσιεύει πρώτη φορά κάτι δικό του με το ψευδώνυμο Μίλτος Χρυσάνθης. Αυτό το κάτι ήταν ένα διήγημά του στο περιοδικό Εβδομάδα.
Στο τέταρτο έτος της Νομικής, λίγο μετά τον θάνατο του πατέρα του καίει τα βιβλία του αποφασισμένος να δοθεί με πάθος στον πραγματικό έρωτα της ζωής του, την ποίηση. Την βιβλιοθήκη του πατέρα του, με τα νομικού περιεχομένου βιβλία, την πούλησε. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής έπασχε από φυματίωση με αποτέλεσμα για μεγάλο χρονικό διάστημα να παραμείνει καθηλωμένος στο κρεβάτι. Την εποχή του Εμφυλίου υπηρέτησε στον στρατό.
Πρωτοέγραψε ποίηση την άνοιξη του 1941. Το 1943 γνωρίστηκε με τον Οδυσσέα Ελύτη και τον Νίκο Εγγονόπουλο, με τον οποίο συνδέθηκε με στενή φιλία. Ως ποιητής στον χώρο των γραμμάτων εμφανίστηκε, ύστερα από παρότρυνση του Ελύτη, το 1944 στο περιοδικό Τα Νέα Γράμματα.
Η ποίηση του δεν άργησε να αναγνωριστεί. Σύντομα πούς κόσμος άρχισε να διαβάζει τα ποήματα του. Έτσι, στην διάρκεια της λογοτεχνικής του πορείας τιμήθηκε με τρία κρατικά βραβεία. Συγκεκριμένα, το 1956 με το Α΄ Βραβείο Νέοι Ευρωπαίοι Ποιητές από την ιταλική ραδιοφωνία και τηλεόραση για την συλλογή του «Όταν σας μιλώ», το 1962 με το Β΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για τη συλλογή του «Τα Στίγματα» και το 1987 με το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης για το έργο του «Εκτοπλάσματα».
Όσο για το ύφος του;
Μπορούμε να πούμε πως ο Σαχτούρης θέλησε να ακολουθήσει τον υπερρεαλισμό τελικά όμως έφτιαξε ένα προσωπικό του ύφος. Μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ποιητή του συμβολισμού αλλά και του παραλόγου. Όσο για τη γλώσσα των ποιημάτων του, αυτή είναι ελλειπτική, λιτή, τραγική, σκυθρωπή και σοβαρή. Επίσης η ποίησή του ως προς τη δομή είναι ενιαία, δηλαδή εμπειρίες οι οποίες συνεχώς αναπαράγονται με μια κυκλική φορά, ενώ διακρίνει κανείς έντονα το στοιχείο της εικόνας. Ανήκει στην πρώτη μεταπολεμική γενιά και είναι ένας πρωτοποριακός ποιητής, που σημάδεψε τον χρόνο.
Ο Μίλτος Σαχτούρης ένας από τους πλέον αγαπημένους μου ποιητές έφυγε από τη ζωή τον Μάρτιο του 2005 πρίν φύγει όμως μας έμαθε κάτι, μας έμαθε να αγαπάμε τον ουρανό και όπως γράφει στο ποιήμα του-στίχος που έχει στιγματίσει τη ζωή μου: «Ας μην το κρύβουμε διψάμε για ουρανό», σε κάθε δυσκολία κοιτάζω ψηλά και προσπαθώ να γιατρέψω τη δίψα μου για ουρανό επαναλαμβάνοτας στον εαυτό μου αυτή τη ρήση… Δοκίμασε το, πλάκα έχει!
