Έχουμε την ικανότητα να σκεφτόμαστε το μέλλον μας. Όταν μπαίνουμε σε αυτήν την διαδικασία να οργανώνουμε στο μυαλό μας πως και τι θα κάνουμε ώστε να βρούμε λύσεις και να έχουμε την ευκαιρία να ανταποκριθούμε. Η ικανότητα αυτήν να μπορούμε να προβλέψουμε, εμπόδια ή προβλήματα και να βάζουμε στόχους στην ζωή μας, μας προκαλεί, ανησυχία. Όταν η ανησυχία που βιώνουμε γίνεται μια αλυσίδα από διάφορες εικόνες και σκέψεις η οποίες μπορούν να πάρουν μη ρεαλιστικές κατευθύνσεις. Πολλές φόρες η ανησυχία γίνετε ανεξέλεγκτη. Πολλοί από εμάς σκεφτόμαστε τα χειρότερα σενάρια. Η ανησυχία δεν είναι μόνο στο μυαλό μας. Όταν γίνεται υπερβολική, τη βιώνουμε και ως άγχος στο σώμα μας.
Ανησυχία και συμπτώματα:
- δυσκολία στην συγκέντρωση
- ταραχή
- είναι δύσκολη η χαλάρωση
- αίσθημα κόπωσης
- ψυχοσωματικά
Η ανησυχία είναι βοηθητική ή μη βοηθητική:
Η βοηθητική ανησυχία είναι όταν βιώνουμε πραγματικά προβλήματα και η μη βοηθητική ανησυχία είναι αυτήν που σχετίζεται με υποθετικά προβλήματα. Η πραγματική ανησυχία είναι αυτήν που σχετίζεται με τα πραγματικά προβλήματα που χρειάζονται λύσεις. Ενώ με την υποθετική ανησυχία επικεντρώνεσαι στα χειρότερα σενάρια χωρίς ψυχραιμία και ρεαλιστικές σκέψεις.
Όταν αρχίζει να γίνεται πραγματικά ένα μεγάλο πρόβλημα:
Όταν γίνεται πρόβλημα δεν μας αφήνει να ζήσουμε τη ζωή που θέλουνε. Πολλοί είναι εκείνοι που θα έχουν μια υγιή ανησυχία για το μέλλον τους, για διάφορα θέματα που τους απασχολούν και προσπαθούν να βρούνε τη λύση . Γίνεται όμως πολύ μεγάλο πρόβλημα όταν καταλαμβάνει τη ζωή τους. Σε υπερβολικό βαθμό διακατέχει το άτομο το κάνει να φοβάται και να παρουσιάσει ακόμα και διαταραχή πανικού, κατάθλιψη, κοινωνική φοβία, άγχος αποχωρισμού κλ.
- διαταραχή πανικού: βιώνουν απροσδόκητες και επαναλαμβανόμενες κρίσεις πανικού. Φοβούνται μην πάθουν κάτι κακό όπως εγκεφαλικό και πεθάνουν ή τρελαθούν.
- κατάθλιψη: νιώθουν λυπημένοι, στεναχωρημένοι, πιστεύουν πως δεν έχει κάποιο νόημα η ζωή τους, νιώθουν ένα μεγάλο κενό. Δεν θέλουν ή βαριούνται να κάνουν μια δουλειά ή να ασχοληθούν με κάποια δραστηριότητα που τους ήταν ευχάριστη μέχρι τότε.
- κοινωνική φοβία: ανησυχούν μήπως οι άλλοι τους κρίνουν αρνητικά ή η ίδιοι γίνουν ρεζίλι. Δεν θέλουν να βρίσκονται στο επίκεντρο, δεν μιλάνε μπροστά σε κοινό, γνωστούς ή αγνώστους.
- άγχος αποχωρισμού: η υπερβολική ανησυχία και ο φόβος του αποχωρισμού για κάποιο πρόσωπο της ζωής τους. Μπορεί να εμφανίσουν κρίσεις πανικού και αισθάνονται πως δεν μπορούν να πάνε πουθενά δίχως το πρόσωπο που δεν θέλουν να αποχωριστούν. Αυτά τα άτομα εμφανίζουν ζήλια, θυμό, έχουν εφιάλτες και δεν μπορούν να διαχειριστούν τις διαπροσωπικές σχέσεις τους.
Τρόποι αντιμετώπισης:
- Πρέπει να αποδεχτούμε την ανησυχία για να μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε
- Πρέπει να εντοπίσουμε τις παράλογε σκέψεις: να ξεχωρίσουμε το λογικό από το παράλογο
- Πρέπει να βρούμε τη λανθάνουσα κατάσταση στο νου μας: ποιες δραστηριότητες και ποιες ευθύνες έχουν τη μεγαλύτερη σημασία, προκειμένου να περιορίσουμε το άγχος.
- Πρέπει να βρίσκουμε χρόνο για τον εαυτό μας για να μπορέσει να καταπολεμήσει τις ανησυχίες μας
Πάρε μια βαθιά ανάσα και ηρέμησε, αυτό που περνάς είναι απλά ένα κεφάλαιο, όχι ολόκληρο το βιβλίο.
