Κατά καιρούς, όλοι θα έχετε ακούσει συγκεκριμένα παραδείγματα για το Σύνδρομο της Στοκχόλμης. Στο συγκεκριμένο σύνδρομο, αυτό που κυρίως συμβαίνει είναι ότι το θύμα αγαπάει τον θύτη του.
Τι συμβαίνει άραγε με την ψυχοσύνθεση του θύματος; Γιατί δεν απομακρύνεται, ενώ γνωρίζει πως ο θύτης είναι επικίνδυνος για τον ίδιο;
Εύλογα ερωτήματα τα οποία δύσκολα απαντώνται.
Αρχικά η επισήμανση του όρου ‘Σύνδρομο της Στοκχόλμης’ είναι αρκετά σημαντική. Ειδικότερα, το συγκεκριμένο σύνδρομο άρχισε να κάνει την εμφάνιση του το 1973, όταν τέσσερις Σουηδοί κρατήθηκαν όμηροι σε θησαυροφυλάκιο Τράπεζας. Ωστόσο, κατά την διάρκεια της ληστείας οι τέσσερις όμηροι δέθηκαν συναισθηματικά με τους εγκληματίες που τους κρατούσαν.
Αυτή η παράδοξη και ανέλπιστα περίεργη αγάπη, αν μπορούσε κάποιος να την ονομάσει έτσι, δημιουργεί μια σύνθετη ψυχολογική κατάσταση, την οποία το θύμα δεν μπορεί να διαχειριστεί. Το θύμα βιώνει θετικά συναισθήματα για τον θύτη του. Εύλογα παραδείγματα είναι η εν συναίσθηση, η υπεράσπιση προς το πρόσωπο του θύτη, η ικανότητα του να ρίχνει ευθύνες ακόμη και στον ίδιο του τον εαυτό.
Αυτή λοιπόν η περίεργη και εξαρτημένη σχέση χωρίς λόγο και αιτία θεωρείται μια πραγματικά μη φυσιολογική και συγχρόνως αρρωστημένη σχέση ανάμεσα στον θύτη και στο θύμα. Ο θύτης εκμεταλλεύεται την αδυναμία του θύματος. Το θύμα από την άλλη αγαπάει τον θύτη του παρόλες τις δυσκολίες και κακουχίες που έχει υποστεί εξαιτίας του.
Το θύμα δυσκολεύεται να απομακρυνθεί. Ωστόσο, αξίζει να διατυπωθούν τα συμπτώματα εξέλιξης του συγκεκριμένου συνδρόμου. Ειδικότερα, το θύμα εκδηλώνει θετικά συναισθήματα για τον θύτη. Ταυτόχρονα όμως το θύμα βιώνει αρνητικά συναισθήματα για την οικογένεια και τους φίλους του. Από την άλλη, ο θύτης αναπτύσσει θετικά συναισθήματα για τον θύμα και ο τελευταίος υποστηρίζει και κατανοεί τον θύτη του.
Πώς να βοηθήσεις το θύμα να ξεφύγει από μια αρρωστημένη κατάσταση;
Η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή. Επομένως δεν μπορούμε να είμαστε ούτε απόλυτοι ούτε σίγουροι. Χρειάζεται ιδιαίτερος χειρισμός και σωστή τακτική. Σε περίπτωση λοιπόν που είστε αρκετά ειλικρινείς με το θύμα αυτό που θα καταφέρετε είναι να απομακρυνθεί από εσάς. Το θύμα ίσως σκεφτεί πως θέλετε να διακόψετε την σχέση που έχει δημιουργήσει με τον θύτη του. Δεν μπορεί να αντιληφθεί την αρρωστημένη σχέση που έχει δημιουργηθεί.
Σκοπός λοιπόν των ανθρώπων που ανήκουν στο έμμεσο περιβάλλον του θύματος είναι να έχουν μια καλή επικοινωνία μαζί του και να ακούν όσα εκφράζει το θύμα. Επίσης καλό θα είναι και να είναι δίπλα του σε κάθε δύσκολη στιγμή και να τον ακούν χωρίς άγχος και πανικό κάθε φορά που του εκφράζει όσα βιώνει.
Τέλος, αυτό που αξίζει να επισημανθεί είναι πως οι σχέσεις εξαρτημένες και μη, χρειάζονται αρκετή προσπάθεια για να είναι λειτουργικές και να διατηρηθούν στον χρόνο. Αυτό λοιπόν που χρειάζεται να γνωρίζουν οι άνθρωποι είναι ότι οι σχέσεις και οι εξαρτήσεις θα πρέπει να ράβονται με αραιές χαλαρές βελονιές, για να μπορούν να ξηλώνονται εύκολα.)
