Δεν μπορώ να περιγράψω ακριβώς το συναίσθημα, μα έρχεται πολύ κοντά με εκείνο που νιώθεις όταν ανοίγεις τα παντζούρια και το φως πλημμυρίζει το χώρο σου – θα το έλεγες ελπίδα, αισιοδοξία ή ένδειξη πως θα ακολουθήσει μια καλή μέρα; Όσο κι αν λάμπει ο ήλιος, όσο η γη κι αν κινείται τίποτε δεν μπορεί να ρίξει φως στη ζωή μας τόσο όσο εμείς. Το σκοτάδι παραμένει σε κάθε γωνιά, σε κάθε πλευρά του κόσμου αυτού και της ζωή μας μα το μόνο που χρειαζόμαστε είναι φως.
Ποιο είναι αυτό το φως; Είναι η αισιοδοξία, είναι οι λέξεις, είναι άνθρωποι μας, είναι η φίλοι μας, είναι οι στιγμές. Είναι πάνω απ’ όλα εμείς κι ό,τι “καρποφόρο” δίνουμε στον εαυτό μας. Η ευγένεια που δίνουμε πρωτίστως στον εαυτό μας αλλά και στους γύρω μας. Περνάμε τον περισσότερο καιρό μέσα στο κεφάλι μας, γιατί να μην το κάνουμε ένα μέρος φωτεινό και ασφαλές; Χρειαζόμαστε φροντίδα, όση δίνουμε και στους γύρω μας. Όπως ένα φυτό χρειάζεται φως, νερό και φροντίδα έτσι κι εμείς χρειαζόμαστε φως, νερό και φροντίδα. Όπως οι γύρω μας χρειάζονται όμορφα λόγια στις δύσκολες στιγμές τους έτσι επιβάλλεται κι εμείς να λέμε όμορφα λόγια στον εαυτό μας για να “ανθίσει”.
Η καλοσύνη προς τον εαυτό μας έχει να κάνει με την ευγένεια προς εμάς αλλά και με την κατανόηση. Να μην επηρεαζόμαστε, να μην γινόμαστε η ενέργεια του χώρου αλλά να φέρνουμε εμείς τη δική μας – να φέρνουμε το δικό μας φως. Να μην είμαστε επικριτικοί, να είμαστε υποστηρικτές του εαυτού μας, να είμαστε άνθρωποι και προς τον εαυτό μας, να αναγνωρίζουμε πως κάνουμε λάθη και κανείς δεν είναι “ανθρώπινος” χωρίς τις αδυναμίες και τα ψεγάδια του. Η αποδοχή του εαυτού μας αλλά και η εν-συνειδητότητα μαζί με όλα τα υπόλοιπα ρίχνουν φως στη ζωή μας.
Οι περισσότεροι από εμάς πιστεύουμε ότι η καλοσύνη προς τους γύρω μας έχει να κάνει ως επί των πλείστων με το κάποιος να είναι καλός. Αν και αυτό είναι αληθές, υπάρχει κάτι περισσότερο. Η καλοσύνη είναι ουσιαστική, αλλά πιο κατανοητή στην πράξη. Σε αντίθεση με τις περισσότερες πράξεις, η ευγένεια μπορεί να είναι σωματική αλλά και ψυχική. Όταν σκάβουμε λίγο βαθύτερα, συνειδητοποιούμε ότι κάθε καλοσύνη έχει τις ρίζες της σε μια ψυχολογική πράξη, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα. Ενώ είμαστε εκ φύσεως συμπονετικά άτομα, δεν γεννιούνται όλες οι πράξεις από αυτό το μέρος. Όπως δεν φαίνονται εξίσου κι όλες οι ευγενικές ενέργειες με αυτόν τον τρόπο. Δεν είναι αυτό που κάνεις, αλλά γιατί το κάνεις. Κι όταν το κάνεις γνησίως από μέσα σου, τότε και σίγουρα κερδίσεις το φως. Το να είσαι ευγενικός σημαίνει ότι προσπαθείς ειλικρινά να κάνεις τους άλλους ανθρώπους ευτυχισμένους και δεν σε ενοχλεί όποιο αποτέλεσμα και αντίδραση μπορεί να λάβεις πίσω, στην ουσία δεν περιμένεις να λάβεις τίποτα πίσω. Κάπως έτσι σκορπίζεις το πραγματικό φως γύρω σου, κάπως έτσι γίνεσαι ο λόγος κάποιος να πιστέψει πως υπάρχουν ακόμη αυθεντικά καλοί άνθρωποι εκεί έξω…
Φως, αυτό χρειαζόμαστε στη ζωή μας. Γι’ αυτό άσε το φως σου να λάμψει για να “σπάσει” το σκοτάδι. Γι’ αυτό γίνε το φως που θες να δεις στον κόσμο. Δώσε ευγένεια σε εσένα και στους γύρω σου, συγχώρεσε, αγάπησε περισσότερο, ζήσε ουσιαστικά περισσότερο, σκέψου θετικά, σκέψου αισιόδοξα, χαμογέλα, γέλα, επικοινώνησε, κάνε το καλό και χωρίς αμφιβολία… το καλύτερο θα έρθει πίσω σε εσένα.
