Όλο και περισσότερο παρατηρούμε στις μέρες μας ότι ο θεσμός της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης αρχίζει ολοένα να εξαλείφεται. Είναι γεγονός ότι η γενιά Ζ, δηλαδή τα άτομα εκείνα που είναι γεννημένα μέχρι και το 2000 σύμφωνα με τους επιστήμονες, αρχίζουν και στρέφονται περισσότερο σε άλλου είδους επαγγέλματα. Φαίνεται, λοιπόν, ότι εγκαταλείπουν σταδιακά τα όνειρα για την τριτοβάθμια εκπαίδευσή τους. Στρέφονται ίσως σε πιο χειρωνακτικά επαγγέλματα και επαγγέλματα που θα τους αποδώσουν γρηγορότερα και ευκολότερα κέρδη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μειώνεται το ποσοστό των φοιτητών στη χώρα μας και κατ’ επέκταση και του επιστημονικού δυναμικού. Οδηγούμαστε επομένως, σε μια διαφορετική περίοδο για τα επιστημονικά δεδομένα για τη χώρα μας και παραθέτουμε κάποιους λόγους για τους οποίους παρατηρείται αυτό το φαινόμενο.
Η επίδραση της πανδημίας SARS-COV19
Ένας αρχικός λόγος για τον οποίο αυτό το φαινόμενο εμφανίστηκε είναι η πανδημία του SARS-COV19. Κατά την περίοδο της καραντίνας που πέρασε όλη η ανθρωπότητα εξαιτίας της συγκεκριμένης πανδημίας, πολλά πανεπιστημιακά ιδρύματα άρχισαν να εφαρμόζουν σε μεγάλο ποσοστό τους, την εξ αποστάσεως εκπαίδευση καθώς δεν υπήρχε εναλλακτική λύση. Ωστόσο, η τηλεκπαίδευση και γενικότερα η εξ αποστάσεως εκπαίδευση είναι μια τεχνική η οποία δυσαρέστησε αρκετά τη φοιτητική κοινότητα. Κι αυτό γιατί αρχικά δεν τους έδινε τη δυνατότητα να έρχονται σε άμεση επαφή με τα μαθήματα και τους διδάσκοντές τους. Επιπρόσθετα, δε μπορούσαν να συνάψουν κοινωνικές σχέσεις με τους συμφοιτητές τους και έτσι η μάθηση ήταν μια απρόσωπη για αυτούς διαδικασία. Όμως, αρκετά πανεπιστήμια διατήρησαν αυτή την πολιτική της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης και μετά το πέρας της πανδημίας γεγονός επομένως που κρατά εκτός τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ένα μεγάλο μέρος της εν δυνάμει φοιτητικής κοινότητας.
Μειωμένος αριθμός εισακτέων και υψηλά δίδακτρα
Επιπλέον, ένας ακόμη λόγος για τον οποίο η γενιά Ζ εγκαταλείπει σταδιακά την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι ο μειωμένος αριθμός των εισακτέων στα δημόσια πανεπιστήμια αλλά και τα πολύ υψηλά δίδακτρα στα ιδιωτικά πανεπιστήμια. Κάθε χρόνο παρατηρείται μια σημαντική μείωση στον αριθμό των εισακτέων φοιτητών στα πανεπιστήμια της χώρας μας. Αυτή η πραγματικότητα οδηγεί τους νέους να απομακρύνονται ολοένα και περισσότερο από την ιδέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης καθώς απογοητεύονται και στρέφονται πιθανόν σε άλλες λύσεις για την επαγγελματική τους πορεία. Από την άλλη μεριά, τα πολύ υψηλά δίδακτρα, φαντάζουν υπέρογκα στα μάτια των περισσότερων οικογενειών και απλησίαστα. Έτσι, γι’ αυτούς τους λόγους, η γενιά Ζ φαίνεται να καθοδηγείται εξαιτίας των πολιτικών και κοινωνικών εξελίξεων σε μια επαγγελματική πορεία πιο αυτοδημιούργητη ίσως, πιο καλλιτεχνική χωρίς απαραίτητα όλους εκείνους τους τίτλους πτυχίων που θεωρούνται απαραίτητοι για να αποδείξουν την γνώση και την εμπειρία των περισσότερων από εμάς!
Ας αναρωτηθούμε!
Μήπως τελικά κάθε είδους αλλαγή και εξέλιξη περιέχει και τα καλά της στοιχεία; Μήπως εν τέλει η μόρφωση και η παιδεία δε διδάσκεται μόνο μέσα στα πανεπιστήμια; Μήπως η γενιά Ζ μάς διδάξει και εναλλακτικούς τρόπους μόρφωσης και εκπαίδευσης των ατόμων και γενικότερα των κοινωνιών; Μήπως, ακόμη, κάποια κοινωνικά πρότυπα και πατροπαράδοτες αντιλήψεις αξίζει να δώσουν τη θέση τους και σε καινούργιες ιδέες; Απομένει, λοιπόν, απλά να το δούμε και έμπρακτα!
