Έχει φτάσει η ζωή σου σε ένα τέλμα; Θεωρείς πως η ρουτίνα στην καθημερινότητα σου, σε έχει πια κουράσει; Θέλεις, τελοσπάντων, να κάνεις μια αλλαγή στη διάθεση, και συνεπώς, στη ζωή σου; Σου έχω τη λύση! Και πίστεψε με, αγαπητέ αναγνώστη, είναι πολύ πιο απλή από ότι νομίζεις.
ένα ταξίδι χιλίων μιλίων αρχίζει με ένα βήμα.
-Αρχαία Κινεζική ρήση
Έχοντας στο μυαλό μου αυτήν ακριβώς τη ρήση, θα προτείνω κάτι, που σχεδιάζω να κάνω και εγώ άμεσα. Στην προκειμένη περίπτωση, λοιπόν, το βήμα αυτό είναι να πάρουμε ένα άσπρο χαρτί και ένα μολύβι και να κάνουμε μια λίστα με αυτά που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε στη ζωή μας ή ακόμα καλύτερα, με αυτά που θέλουμε να ξεφορτωθούμε από την καθημερινότητα μας. Μπορεί να είναι από συνήθειες μέχρι χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς μας που δεν είναι λειτουργικά για εμάς τους ίδιους και που δε μας βοηθούν στην αυτοβελτίωση του εαυτού μας.
Η δική μου λίστα (ναι ναι, πάρε μάτι για ιδέες!)
Τι ΔΕ θα ξανακάνω από’ δω και στο εξής:
Να είμαι αναβλητική και να βαριέμαι να κάνω πράγματα.
Ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα μου είναι η λέξη βαριέμαι. Τη λέω πολλές φορές μέσα στη μέρα (πίστεψε με, πολλές!). Τέλος, όμως, αυτά. Τα ξεχνάω. Από τη στιγμή που είναι κάτι που – στη τελική – με χαλάει και που με κάνει να νιώθω πως βρίσκομαι μέσα σε ένα λήθαργο, οφείλω να το αλλάξω και να αρχίσω να δραστηριοποιούμαι, ακόμα και με το ζόρι. Άλλωστε, τρώγοντας έρχεται η όρεξη, έτσι δεν είναι;
Να είμαι αφελής και να ζω στο ροζ (γεμάτο γκλίτερ, βεβαίως βεβαίως!) συννεφάκι μου.
Ευτυχώς ή δυστυχώς, όλοι οι άνθρωποι δεν είναι ίδιοι, δε σκέφτονται με τον ίδιο τρόπο και δε συμπεριφέρονται, έτσι όπως εγώ ή εσύ, αγαπητέ/ή μου φίλε/η. Ο καθένας ενεργεί για την πάρτη του και κανένας δε θα σκεφτεί εμένα ή εσένα περισσότερο από τον εαυτό του. Δεν πα’ να είσαι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου, δεν πα’ να έχεις γίνει θυσία για τον άλλον; Ξύπνα! Πολύ λίγοι άνθρωποι νοιάζονται πραγματικά για σένα. Και είναι μετρημένοι.
Να βρίσκω δικαιολογία για να μη ξεκινήσω γυμναστήριο.
Οκ, άπλετος ελεύθερος χρόνος δεν υπάρχει, αλλά μπορώ να ξεκλέψω λίγο για να κάνω κάτι για τον εαυτό μου. Κάτι που θα με αναζωογονήσει, κάτι που θα με γεμίσει ενέργεια και που θα με κάνει να χάσω και κανένα κιλάκι! Και για να πάρω τα πάνω μου, έχω και μότο: Μπρος τα κάλλη, τι είναι ο πόνος βρε γλυκάκι;
Να θεωρώ πως όλα κρατούν για πάντα.
Τίποτα και κανείς δεν είναι δεδομένος. Το σ’ αγαπώ που θέλω να πω στη μαμά μου για όσα μου έχει προσφέρει, η μεγάλη αγκαλιά που θέλω να δώσω στο μπαμπά μου, οι ατελείωτες βόλτες που θέλω να κάνω με τις αδερφές μου.. Αυτά, θέλω να τα υλοποιώ κάθε μέρα, αν είναι δυνατόν. Τώρα που μπορείς και εσύ, κάνε πράγματα με τους δικούς σου ανθρώπους. Ζήσε το παρόν, γιατί δε γνωρίζεις το μέλλον.
Να με απασχολεί η γνώμη του καθενός και να στεναχωριέμαι χωρίς ουσιαστικό λόγο και αιτία.
Δε μπορώ, πλέον, να δίνω σημασία στα πικρόχολα σχόλια, στις κακίες και στη μικροψυχία ορισμένων εκεί έξω. Δε σκοπεύω να πληγώνομαι με αχάριστες και άσχημες συμπεριφορές πια. Θα αρχίσω να βάζω πάνω από όλα τον εαυτό μου. Για να είμαι χαρούμενη. Γιατί μου αξίζει!
Αυτή είναι η δική μου λίστα και έχω ήδη ξεκινήσει το #1. Βάζω πλώρη για τα υπόλοιπα… Και ποιος με πιάνει!
Σύνταξη κειμένου: Ελένη Λαζαρίδου
Επιμέλεια κειμένου: Κλεοπάτρα Μπράιτ
