[punica-dropcap]Θ[/punica-dropcap]α μπορούσα να χαρακτηρίσω το βιβλίο ως σύμπτυξη ανθρώπινων εμπειριών μέσα σε πολυάριθμες ή ολιγάριθμες, μετρήσιμες πάντως, σελίδες με μυρωδιά παιδικών στιγμών και νοσταλγίας. Την ανάγνωση, ως μια διαδικασία μοναχική που όμως μας εντάσσει στη πραγματικότητα του βιβλίου και μας συστήνει τους ήρωες και τους πρωταγωνιστές του.
Η πραγματικότητα αυτή, αλλότρια από τη δική μας, μας δίνει τη δυνατότητα να αποσυνδεθούμε από το ρεαλιστικό παρόν και να κάνουμε βουτιά στον κόσμο του συγγραφέα, να περιηγηθούμε σε αυτόν και να αφεθούμε σε εκείνη τη διαδικασία της παροδικής αλλά πλήρους αποδόμησης του εαυτού που μας καθιστά έτοιμους ώστε να δούμε τη ζωή μέσα από τους πρωταγωνιστές του εκάστοτε βιβλίου και αργότερα να ντυθούμε και πάλι τις προσωπικότητες μας επιμορφωμένες και αναζωογονημένες όπως θα είναι. Αυτό το «Επιστρέφω σε λίγο» που συνοδεύει την ανάγνωση ενός βιβλίου μοιάζει αναγκαίο σε ένα «σήμερα» όπου προσπαθούμε να είμαστε «ενεργοί» και αποδοτικοί παντού και πάντοτε εξασφαλίζοντας όλο και περισσότερο χρόνο που όμως καταλήγει να μην είναι αρκετός.
Το βιβλίο αποτελεί ένα μέσο ανάγνωσης του κόσμου για το παρελθόν, το σήμερα και εις το διηνεκές. Πέραν των πολιτισμικών και κοινωνικοϊστορικών στοιχείων που μπορεί κανείς να αντλήσει από τα βιβλία για την εποχή που γράφτηκαν ή για την εποχή στην οποία μπορεί να αναφέρονται, πάντοτε οι ιστορίες τους θα αποτελούν βιωμένες εμπειρίες, κοινόχρηστους θησαυρούς μελέτης για όλους εκείνους που επιθυμούν να ζήσουν παράλληλα με τον βίο τους εκείνο που εγώ θα χαρακτήριζα «βιωμένο άλλο». Ζωές δηλαδή βιωμένες από άλλους που όμως μέσω της κοινοποίησης τους μπορούν να γίνουν οδηγοί ή έστω αρχειοθετημένες ιστορίες στη βιβλιοθήκη και στα κιτάπια του μυαλού.
Έντυπο ή ηλεκτρονικό;
Τα παραπάνω δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση κάποια πραγματεία περί βιβλίου παρά μόνο προσωπικές σκέψεις που θα ήθελα να σας συστήσω σχετικά τον μυστηριώδη κόσμο των λέξεων, τη στοιχειώδη επαφή μου με αυτή αλλά και την οπτική μου για το μέλλον των βιβλίων σε έναν κόσμο που μεταβάλλεται συνεχώς και ραγδαία. Αντικείμενο των περισσότερων αλλαγών αποτελεί η τεχνολογία η οποία, καλώς, έχει διεισδύσει και στον χώρο του «διαβάζειν» μέσω των ηλεκτρονικών βιβλίων τα οποία έχουν κατακτήσει μεγάλο μέρος του αναγνωστικού κοινού τόσο λόγω της εύκολης πρόσβασης που παρέχουν όσο και λόγω του μικρότερου κόστους τους.
Θεωρώ πως πρόκειται για μια καινοτομία η οποία καθιστά εφικτή την ανάγνωση βιβλίων από ολοένα και περισσότερους ανθρώπους, αποτελεί μια λύση πρακτική και εναρμονισμένη στις ανάγκες του σήμερα. Η καινοτομία αυτή καταδεικνύει ακόμη την αμετάβλητη επιθυμία των ανθρώπων να διαβάζουν και να κατακτούν νέους κόσμους και ορίζοντες, να αποξενώνονται όχι ολιστικά αλλά παροδικά, όσο η ανάγνωση λίγων σελίδων διαρκεί. Επισημαίνω το σημείο αυτό καθώς η τεχνολογία συχνά αποτελεί τον αποδιοπομπαίο τράγο για τα δεινά της ανθρωπότητας εν γένει, ωστόσο κάτι τέτοιο είναι αρκετά αόριστο,αναχρονιστικό και σίγουρα χρήζει δεύτερης ανάγνωσης. Είτε λοιπόν κάνουμε λόγο για βιβλία παραδοσιακά, έντυπα, είτε για σύγχρονα και ηλεκτρονικά η ουσία βρίσκεται στην διαδικασία της ανάγνωσης και της πρόσληψής των μηνυμάτων των λέξεων και το ταξίδι στο άλλο, πέρα από το καθημερινό. Μια ουσία που δε φαίνεται να χάνει στο χρόνο.
