Παρόρμηση! Είναι η πρώτη λέξη που μου έρχεται για να περιγράψω τη διαδικασία του να προσφέρεις. Ακούγεται μπερδεμένο -και είναι- μα νομίζω πως θα ταυτιστείς.
Πόσες φορές είχες παρόρμηση να φιλήσεις, αγκαλιάσεις, χαϊδέψεις, δαγκώσεις ένα οικείο σου πρόσωπο; Πόσες φορές είχες παρόρμηση να πεις σε αγαπάω, μου λείπεις, σε θέλω σε κάποιον που ξέρεις πως θα ακουστεί αμήχανο;
Κάνε το!
Άκου τη συνείδησή σου, σε οδηγεί σε κάτι μαγικό. Τι πιο όμορφο από το να προσφέρουμε και να μας προσφέρουν; Ξεκινά από μικροπράγματα, καθημερινά, όπως “Καλημέρα! Να χαμογελάς, σου πάει” και φτάνει ως το “Σ’ αγαπώ” που δεν είπες στους γονείς σου. Είναι ωραίο να προσφέρεις το σ’ αγαπώ. Δεν κοστίζει, είναι αληθινό και γεμίζει χρώματα, φως, χαμόγελο και δύναμη τον άνθρωπο που το ακούει.
Πρέπει να προσφέρεις ότι σου περισσεύει. Και λέω πρέπει γιατί, πραγματικά, αυτό που θεωρούμε δεδομένο μπορεί ο άλλος να το έχει τρομερή ανάγκη. Μας περισσεύει χαμόγελο, ειλικρινά δεν μπορεί να τελειώσει ποτέ. Είναι απεριόριστο. Χάρισε το όπου μπορείς. Φώτισε κάθε σου βήμα και άφησε πίσω τη θετική σου αύρα γι’ αυτόν που ξέχασε να χαμογελάσει σήμερα.
Οι μέρες είναι δύσκολες και τις βιώνουμε όλοι με -σχεδόν- παρόμοιο τρόπο. Κάτι που με στεναχώρησε, κάτι που δεν πήγε όπως το ήθελα, κάτι που με έριξε. Το μόνο που μένει είναι να ξανασηκωθώ. Με μια καλή κουβέντα, ένα φιλί, μια αγκαλιά, ένα χαμόγελο, με βοηθάς πολύ. Μου δίνεις ελπίδα. Με κάνεις να νιώθω πως δεν είμαι μόνη. Προσφέρεις σε εμένα και εγώ θα το θυμάμαι. Θα προσφέρω και εγώ. Σε όποιον το χρειάζεται ή δε το χρειάζεται. Σε όλους.
Τελικά με το να προσφέρουμε μόνο κερδίζουμε. Και όχι μόνο το συναίσθημα ικανοποίησης -ξέρεις αυτό στην καρδούλα που είναι γεμάτη από αγάπη- αλλά και τον σεβασμό των ανθρώπων. Είσαι ευπρόσδεκτος και ευχάριστος παντού.
Γι’ αυτό να προχωράς με χαρά και να μοιράζεις χαρά. Δώσε ότι έχεις. Αν το κρατάς μόνο για σένα εξατμίζεται, χάνεται και είναι κρίμα. Μη ξεχνάς να το προσφέρεις το σ’ αγαπώ. Και ας μη το ακούσεις πίσω. Θα το δεις. Θα δεις ξαφνικά στο πρόσωπο που το ακούει τις ρυτίδες ευτυχίας και δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο. Εξάλλου δεν ξέρεις αν θα έχεις την ευκαιρία να το πεις αύριο. Πες το σήμερα. Ας είναι και παρόρμηση.
Ας μην κάνουμε τη ζωή πιο πικρή και ας δώσουμε ότι έχουμε στον συνάνθρωπό μας, για να γεμίσει χρώμα η θαμπή καθημερινότητα.
