Mετά τις εξαιρετικές ταινίες Midnight Express (1978) και Angel Heart (1987) ο αγαπημένος Alan Parker επιστρέφει με ένα ακόμα αριστούργημα. Το Mississippi burning, μια δραματική ταινία, που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στην Αμερική την δεκαετία του ’60. Μία από τις χειρότερες περιόδους όπου το αμερικάνικο όνειρο δεν συμπεριλάβανε μαύρο χρώμα. Το φυλετικό μίσος εκείνο τον καιρό μας υπενθυμίζει ότι παραμένει αναλλοίωτο όσα χρόνια και να περάσουν..
Σενάριο
Στην εισαγωγή του Mississippi burning τρεις ονειροπόλοι νέοι και ακτιβιστές ξεκινούν το ταξίδι τους με προορισμό την επαρχία Νεσόμπα του Μισισίπι. Στην διαδρομή θα πέσουν σε ενέδρα από μέλη της «Κου Κλουξ Κλαν» με τη βοήθεια ενός σερίφη της περιοχής. Το αποτέλεσμα είναι να βρουν και οι τρεις τραγικό θάνατο. Τις επόμενες μέρες θα αρχίσουν φυλετικές διαταραχές με εμπρησμούς και λεηλασίες.
Δύο επιθεωρητές του FBI, ο Rupert Anderson (Gene Hackman) και Alan Ward (Willem Dafoe), θα αναλάβουν την υπόθεση. Η έρευνα όμως δεν θα οδηγήσει πουθενά επειδή ένας μανδύας σιωπής έχει σκεπάσει την επαρχία από το ρατσιστικό καθεστώς. Την λύση θα δώσει η κακοποιημένη γυναίκα του σερίφη, Mrs. Pell (Frances McDormand), που θα συνεργαστεί με τον επιθεωρητή Anderson προς το τέλος του Mississippi burning.
Κριτική
Η ταινία αν και είχε αρκετές υποψηφιότητες για Όσκαρ κατάφερε να αποσπάσει μόνο για την διεύθυνση φωτογραφίας. Δεν μπορούμε όμως να παραβλέψουμε την σκηνοθετική μαεστρία του Alan Parker σε συνδυασμό με την τριπλέτα πρωταγωνιστών που χρησιμοποίησε. Η αντίθεση του good cop/bad cop και ο ρόλος της Frances McDormand ως θύμα οικογενειακής βίας απογειώνουν το Mississippi burning. Ειδικά το αντιρατσιστικό μίσος που ζωγραφίζεται στο πρόσωπο του Gene Hackman σε κάθε σκηνή με μέλη της «Κου Κλουξ Κλαν» είναι μοναδικό.
Το “modus operandi” του σκηνοθέτη είναι απαράμιλλο. Τα γεγονότα που παρουσιάζει στο Mississippi burning δεν έχουν ίχνος υπερβολής και μελοδραματισμό με δυνατές σκηνές, έντονους διαλόγους και την βοήθεια της μουσικής ιδιοφυΐας Trevor Jones. Η ένταση κλιμακώνεται κατά την διάρκεια της ταινίας ώστε ο θεατής δεν νιώθει σε καμία στιγμή το αίσθημα της ατονίας. «Προσπαθώ να αγγίξω μια ολόκληρη γενιά που δεν γνωρίζει τίποτα και να την κάνω να αντιδράσει συναισθηματικά για τον ρατσισμό που υπάρχει ακόμα και τώρα» Alan Parker
Αξίζει να την δω;
Το Mississippi burning είναι ένα πραγματικό διαμάντι της έβδομης τέχνης. Εκτός ότι είναι μια υπέροχη ταινία περνάει αρκετά μηνύματα στον θεατή. Όσα χρόνια και να περάσουν το κακό συμπορεύεται μαζί με την ζωή. Υπεύθυνοι είμαστε και εμείς. Χωρίς να φοράμε λευκές κουκούλες ή να καίμε σταυρούς. Απλώς παρατηρώντας όλα αυτά που συμβαίνουν ακριβώς δίπλα μας δίχως να κανούμε τίποτα ουσιαστικό. “Anyone is guilty who let these things happens and pretends like it isn’t. Just as guilty as the fanatics who pulled the trigger.” Alan Ward
Δείτε το τρέιλερ :
