Μέσα στις μεγάλες, ακριβές παραγωγές και τις θορυβώδεις ταινίες δράσης με τα εντυπωσιακά εφέ εντοπίσαμε το «Gifted»(2017). Ένα προσγειωμένο δράμα που ασχολείται για λίγο με την ομορφιά της «θνητής» καθημερινότητας και τις ανθρώπινες σχέσεις.
Ο Frank (Chris Evans) έχει αναλάβει την κηδεμονία της ανιψιάς του Mary(Mckenna Grace), έπειτα από το θάνατο της αδερφής του. Οι δυο τους ζούνε ήσυχα σε μια μικρή παραλιακή πόλη, της Φλόριντα. Η Mary δεν είναι ένα φυσιολογικό παιδί. Είναι μια μικρή ιδιοφυΐα, με έφεση στα μαθηματικά. Μέχρι τώρα, παρακολουθούσε μαθήματα στο σπίτι από το θείο της. Όμως, ανησυχώντας για τις κοινωνικές της δεξιότητες, ο Frank αποφασίζει να τη στείλει στο σχολείο. Από την πρώτη στιγμή, η μικρή ξεχωρίζει και τα νέα για το ιδιαίτερο μυαλό της ταξιδεύουν γρήγορα. Ξαφνικά, άτομα που νωρίτερα δεν είχαν δείξει ενδιαφέρον, αρχίζουν να εισέρχονται στη ζωή τους, διαταράσσοντας την ηρεμία.
Η ταινία είναι σκηνοθετημένη από το Marc Webb. Μετά τις ταινίες του «The Amazing Spider-Man» αποτελεί το δεύτερο δράμα του σκηνοθέτη, με το πρώτο να είναι το «(500) Days of Summer». Αρχικά, η ταινία ακολουθεί έναν γρήγορο ρυθμό, εισάγοντας τα βασικά στοιχεία της ιστορίας με έναν έμμεσο τρόπο, εξοικονομώντας χρόνο για εξέλιξη της παρούσας κατάστασης. Στο ρόλο της κοντινής γειτόνισσας συναντάμε την Octavia Spencer, με την οποία η μικρή μοιράζεται μια ιδιαίτερη φιλία. Όλοι οι χαρακτήρες κερδίζουν τη συμπάθεια με τα κίνητρά τους να διακρίνονται ξεκάθαρα. Αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στις ερμηνείας και έπειτα στη σκηνοθεσία. Πιο συγκεκριμένα, η μικρή Mckenna δίνει στο χαρακτήρα της μια παιδική διάσταση, πέρα από αυτή της μικρής διάνοιας, στοιχείο σπάνιο σε τέτοιες ταινίες. Ομοίως, ο Evans εντυπωσιάζει αφήνοντας για λίγο το ρόλο του Captain America και αναλαμβάνοντας κάτι διαφορετικό, που αναδεικνύει τις δυνατότητές του και σε αυτό το είδος.
Από την άλλη, το σενάριο δεν είναι κάτι πρωτότυπο, κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί -άλλωστε τί είναι πλέον; Όμως, είναι η προσέγγιση, αυτή που το διαφοροποιεί από την πεπατημένη. Έχουμε ξαναδεί ταινίες με παιδιά ιδιοφυΐες και δικαστικές αίθουσες που όλοι αναζητούν τη βέλτιστη λύση για την κηδεμονία τους. Το ξεχωριστό και φρέσκο της συγκεκριμένης είναι ο χρόνος που αφιερώνεται στους διαλόγους, στις βόλτες στην παραλία, στο παιχνίδι και στα απλά καθημερινά πράγματα που κάθε παιδί απολαμβάνει. Ουσιαστικά, όλες αυτές οι σκηνές δεν προωθούν την πλοκή, χτίζουν όμως τη σχέση των χαρακτήρων και ενισχύουν την συμπάθεια του θεατή, χωρίς να καταλήγουν μελοδραματικές.
Τρυφερό, συναισθηματικό και καλοδουλεμένο το «Gifted» χρειάζεται σίγουρα, περισσότερη προσοχή από αυτή που του δόθηκε. Μια όμορφη ταινία, που θα θελήσετε να προτείνεται και σε άλλους. Τέλος, μπορεί η ταινία να μην αφορά τη βιολογική σχέση πατέρα-παιδιού, υμνεί όμως αυτό το μοναδικό δεσμό, καθιστώντας την κατάλληλη για τη σημερινή ημέρα του πατέρα.
