Η εντύπωση που επικρατεί για το μουσικό θέατρο (musical) και τις παραστάσεις, που έχουν παιχτεί και παίζονται σε διάφορα θέατρα ανά τον κόσμο αλλά και στο Broadway, είναι ότι αποτελούν μια «ελαφριά» μορφή διασκέδασης. Υποστηρίζεται ότι πρόκειται για ρόλους χωρίς «βάθος», ενώ, πέρα από τα ευχάριστα στο μέγεθος τους συναισθήματα, τα μουσικά θέατρα δεν έχουν να προσφέρουν κάτι περισσότερο στο κοινό.
Όμως η πραγματικότητα είναι διαφορετική από αυτό: το μουσικό θέατρο όχι μόνο μπορεί να αφυπνίσει πνευματικά το κοινό του, αλλά επίσης να συμβάλει σημαντικά στη αλλαγή συμπεριφοράς των ανθρώπων απέναντι σε καταστάσεις και πράγματα στην ζωή. O Dr. Frederick Heide, καθηγητής στο “California School of Professional Psychology (CSPP)”, μέσα από τις μελέτες του αναφέρει ότι το μουσικό θέατρο είναι κάτι περισσότερο από ψυχαγωγία. Μπορεί να μετατοπίσει τις στάσεις μας απέναντι στην ζωή και την καθημερινότητα, καθώς και να μας εμπνεύσει να είμαστε πιο φιλικοί και πιο ανεκτικοί σαν άτομα. Με απλά λόγια, το μουσικό θέατρο φαίνεται να είναι ένας τρόπος επιδίωξης των στόχων της κλινικής ψυχολογίας, προς ένα ευρύτερο φόρουμ μελέτης της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ψυχικής ευεξίας. Εκτός αυτών, το μουσικό θέατρο έχει ένα πρόσθετο πλεονέκτημα: οι άνθρωποι το βρίσκουν αναζωογονητικό και το αναζητούν ενεργά.
Μια νέα ερεύνα από τον Dr. Frederick Heide και τους επιστημονικούς συνεργάτες του Natalie Porter & Paul Salto –που αποτελούν όλοι μαζί την ομάδα μελέτης του International University of San Francisco – δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Psychology of Aesthetics, Creativity and the Arts». Η μελέτη περιγράφει πώς άλλαξε η στάση, η συμπεριφορά και η γνώμη του κοινού απέναντι σε κυνηγούς και το κυνήγι των ελαφιών, παρακολουθώντας το musical “Guys and Does” (παραγωγή του 2009), το οποίο παίχτηκε στο «American Folklore Theater in Ephraim, Wisconsin». Το συγκεκριμένο musical είχε σαν θέμα την περιπέτεια τριών κυνηγών, την συμπεριφορά και τους δεσμούς που δημιουργήθηκαν ανάμεσά τους την περίοδο που κυνηγούσαν ελάφια.
Πριν την παράσταση δόθηκαν ερωτηματολόγια στο κοινό, αλλά και 24 ώρες μετά την παράσταση. Στην πρώτη φάση πολλοί από το κοινό επικροτούσαν το κυνήγι ελαφιών, ενώ στην μετέπειτα φάση χαρακτήρισαν πολλοί από τους ιδίους θεατές το πόσο απάνθρωπο είναι το κυνήγι για τα ζώα, αν και από την φύση του σαν σπορ διδάσκει δεξιότητες χρήσιμες για την ζωή μας. Η συναισθηματική αντίδραση των θεατών από την παράσταση πυροδότησε έντονη ευαισθητοποίηση απέναντι στα ζώα και την θανάτωση τους.
Έχοντας σαν σημείο αναφοράς την παραπάνω μελέτη , αυτό μας παραπέμπει να σκεφτούμε ότι το θέατρο, η μουσική , το σινεμά, αλλά και κάθε μορφή τέχνης μπορούν να είναι ισχυρά κίνητρα για σχεδόν όλους τους ανθρώπους να αφυπνιστούν πνευματικά και να αλλάξουν στάση ζωής.
Πηγές:
Heide, F. J., Porter, N., & Saito, P. K. (2012). Do you hear the people sing? Musical theatre and attitude change. Psychology of Aesthetics, Creativity, and the Arts, 6(3), 224.
